ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ – ΟΧΙ ΜΑΖΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟ -  ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ-ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΑΙ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΣ  Ε.Ε.

ΝΑ ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ!

 Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.

 

Συνάδελφοι/ισσες,

Η Κυριακή 5 Ιούλη 2015 αποτελεί πλέον μια μεγάλη μέρα για την ιστορία του εργατικού και λαϊκού κινήματος, για την ιστορία του αέναου αγώνα των καταπιεζόμενων και υποτελών τάξεων για την κοινωνική απελευθέρωση.

Όχι μόνο για την ελληνική εργατική τάξη και τους εργαζόμενους αλλά  χωρίς υπερβολή και για τους υπόλοιπους ευρωπαϊκού λαούς που βιώνουν κι αυτοί μαζί με εμάς, όλα τα προηγούμενα χρόνια, την φτωχοποίηση και την καταστολή πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους καταχτημένων με αγώνες και αίμα, από την συντριπτική επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, στην ιστορικη περίοδο της συνεχιζόμενης και παγκόσμιας δομικής καπιταλιστικής κρίσης.

Γιατί την προηγούμενη βδομάδα με αποκορύφωμα το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής 5 Ιούλη 2015, ζήσαμε την σημαντικότερη ίσως ταξική σύγκρουση από την μεταπολίτευση και μετά.

Στο ένα στρατόπεδο, για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα, ένα από τα μεγαλύτερα μαύρα μέτωπα που έστησε ποτέ η αντίδραση και ο ιμπεριαλισμός σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο ενάντια στον εργαζόμενο λαό μιας χώρας που αποφάσισε να σηκώσει κεφάλι για να υπερασπιστεί την ζωή του.

Τα ελληνικά αστικά κόμματα, οι καναλάρχες και τα αφεντικά όλων των ειδών μαζί με τους υποταγμένους γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, εξωκοινοβουλευτική δεξιά και ακροδεξιά, τα συστημικά ΜΜΕ, ηλεκτρονικά και έντυπα, εφοπλιστές, επιχειρηματίες, ΣΕΒ και εργοδοτικές ενώσεις, να μην ξεχνάμε και τους  επικεφαλής των εργοδοτικών ενώσεων  της ιδιωτικής εκπαίδευσης ΣΕΙΕ, ΟΕΦΕ κλπ.) σε μια πρωτοφανή σε ένταση – πραξικοπηματικού χαρακτήρα – συντονισμένη επίθεση κατά του εχθρού λαού υπό την ηγεσία της σύγχρονης ιμπεριαλιστικής ιερής συμμαχίας Ευρωπαϊκής Ένωσης-ΕΚΤ-ΔΝΤ.

Στο άλλο στρατόπεδο οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι απολυμένοι, τα φτωχοποιημένα και εξαθλιωμένα από τα συνεχόμενα μνημόνια λαϊκά στρώματα, η ανυπόταχτη νεολαία.

Εκβίασαν χυδαία και απροκάλυπτα τον εργαζόμενο λαό  με απολύσεις, με υποχρεωτικές αργίες, με ιδεολογική τρομοκρατία για την επερχόμενη «καταστροφή» αν δεν ψήφιζε σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, αν τολμούσε να πει επιτέλους ΟΧΙ στην συνεχιζόμενη εξαθλίωσή του.

Κι όμως! Ο ανυπόταχτος λαός τόλμησε. Και ενάντια σε θεούς και δαίμονες περήφανα αποφάσισε με κριτήριο τα ταξικά του συμφέροντα, με κριτήριο την ζωή και την αξιοπρέπειά του.

Η κυβέρνηση και κυρίως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ στην πραγματικότητα δεν ζήτησαν ένα  ταξικό ΟΧΙ από τον λαό για να συγκρουστούν με τους ιμπεριαλιστές των δανειστών και διεθνών τοκογλύφων και τα ντόπια τσιράκια τους. Το είχαν πει άλλωστε καθαρά πριν το δημοψήφισμα. Το ερώτημα δεν αφορά σε καμιά περίπτωση το θέμα του νομίσματος, δεν αμφισβητείται η παραμονή της χώρας στην Ε.Ε.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σχεδίαζε  απλά μια ανανεωμένη ανάθεση από την κάλπη, για να διαπραγματευτεί με καλύτερους όρους μια «έντιμη» συμφωνία με τους «εταίρους» και «συμμάχους» μας στην Ε.Ε. Δεν είχαν ούτε καν προετοιμάσει στοιχειωδώς το κράτος, για την περίπτωση που η διαπραγμάτευση δεν έβγαινε και τόσο «έντιμη» όσο ήλπιζαν, πληρώνοντας ακριβά τώρα και μαζί με αυτούς και όλος ο λαός, την διαχρονική και αδιέξοδη φιλο-Ε.Ε στρατηγική τους.

Το αποτέλεσμα της καλύτερης διαπραγμάτευσης το βλέπουμε τις τελευταίες μέρες και ώρες, όταν ο εσμός του ευρωπαϊκού κεφαλαίου με αιχμή του δόρατος την ΕΚΤ στέρεψε τις ελληνικές τράπεζες από χρήμα, απειλώντας έτσι ανοιχτά τον ανυπόταχτο λαό ακόμα και με τον αποκλεισμό του από τα  βασικά είδη διαβίωσης, για να τον  τιμωρήσει για την πολιτική του ανυπακοή.

Η υποταγή της «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνησης  – ανέλπιστα ίσως για το διαλυμένο εγχώριο αστικό πολιτικό προσωπικό -  στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς της Ε.Ε και η ταξική της συνθηκολόγηση άρχισε στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με τον πρόεδρο της δημοκρατίας μετά το δημοψήφισμα και συνεχίστηκε χτες το βράδυ στην βουλή όταν ο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεώθηκε σε δημόσιο πολιτικό εξευτελισμό, ψηφίζοντας μαζί με τα πολιτικά ρετάλια του μνημονιακού αστικού μπλοκ το σχέδιο συμφωνίας που θα προτείνει στους δανειστές-τοκογλύφους.

Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει μέτρα άγριας λιτότητας, είναι ουσιαστικά το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο αλλά το πιο εξευτελιστικό και απαράδεκτο για την κυβέρνηση είναι το γεγονός ότι προτείνει το ίδιο και χειρότερο σχέδιο από αυτό που ο λαός αποφάσισε με το δημοψήφισμα να απορρίψει. Πώς θα εξηγήσουν τώρα ότι μέσα σε μια εβδομάδα  το λαϊκό και εργατικό 61,3% ΟΧΙ, έγινε 88,7% ΝΑΙ στη βουλή;

Γίνεται λοιπόν φανερό ότι ακόμα και αυτές οι μορφές ανάθεσης σε κάλπη, ακόμα και οι πιο αμεσοδημοκρατικές, σε σχέση με τις εκλογές που γίνονται κάθε 4 χρόνια, όπως ήταν και το τελευταίο δημοψήφισμα (το πρώτο μετά από 40 χρόνια που επέτρεψε το αστικό καθεστώς), μπορεί να ακυρώνονται στην πράξη ανάλογα με τα συμφέροντα της ολιγαρχίας και του πολιτικού της προσωπικού που συνεχίζει να έχει την εξουσία. Σε αυτήν την συγκυρία ο κόσμος της δουλειάς μπορεί να κρίνει από την ίδια του την εμπειρία ότι η ανάθεση σε κυβερνήσεις είτε αστικές, είτε «αριστερές» αστικής διαχείρισης, τον οδηγεί από την μία ταξική ήττα στην άλλη που είναι ολοένα και πιο βαθιά και μόνιμη. Έχει έλθει η ώρα που ο εργαζόμενος λαός πρέπει να πάρει τις τύχες του στα δικά του χέρια. Μέχρι να πάρει αυτός την εξουσία, πρέπει να παλέψει πρώτα από όλα μέσα από την μαζικοποίηση των ταξικών σωματείων, ενάντια στον υποταγμένο, εργοδοτικό/κυβερνητικό συνδικαλισμό, να δώσει και να δεχτεί αλληλεγγύη και συναδελφικότητα, να συνειδητοποιήσει την δύναμη που μπορεί να του δώσει ο αγώνας για τα κοινά συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια στα συμφέροντα των αφεντικών. Να παλέψει στην γειτονιά του, μέσα από συλλογικότητες, επιτροπές αγώνα και πρωτοβουλίες εργαζομένων και ανέργων και νεολαίας, για να αντιμετωπιστεί η φτώχεια, για να χτυπηθεί ο ρατσισμός και οι φασίστες που είναι πειθήνια όργανα του κεφαλαίου και των αφεντικών.

Ο κόσμος της εργασίας πρέπει να υπερασπιστεί τώρα το δικό του ταξικό ΟΧΙ με κάθε τρόπο και μέχρι το τέλος, χωρίς να κάνει πίσω, χωρίς να φοβηθεί.

 

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Ο ΣΕΦΚ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΟΧΙ

ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΣΧΗΜΑΤΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΟΥΛΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 7.30ΜΜ