ΠΕΜΠΤΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

(ΣΕΦΚ)

                                                                                            Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6938-204777, 6974-439203, 6977-652768

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

13/12/2009

 Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης:

17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ: ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

  

            Δεν πρόλαβαν να περάσουν οι πολυθρύλητες 100 πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης και ήδη όλοι μας- εργαζόμενοι και άνεργοι, μαθητές και φοιτητές, μετανάστες- αντιμετωπίζουμε το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Οι προεκλογικές μάσκες έχουν προ πολλού πέσει και είναι ξεκάθαρο με τον πιο επιθετικό τρόπο ότι και το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ρίξει τα βάρη της οικονομικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Στο όνομα αυτής της κρίσης οι εργαζόμενοι θα κληθούν να πληρώσουν τα σπασμένα  με τη λιτότητα και το πάγωμα των μισθών, με τις απολύσεις και την ανεργία, με την ανασφάλεια και την ελαστική εργασία.

            Ήδη κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο μηνών της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είδαμε να προωθείται η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, να αυξάνονται κατακόρυφα οι απολύσεις, να εκτοξεύεται ο δείκτης της ανεργίας, να πετιούνται στο δρόμο οι εργαζόμενοι των STAGE και οι ελαστικά εργαζόμενοι. Είδαμε ταυτόχρονα να επιβάλλεται στρατός κατοχής σε περιοχές της Αθήνας, αλλά και να εφαρμόζεται το νέο δόγμα της κυβέρνησης απέναντι στις λαϊκές κινητοποιήσεις: το δόγμα της «μηδενικής ανοχής», αλλά και της «πρόληψης», που στόχος του είναι η τρομοκράτηση του λαού και η βίαιη καταστρατήγηση των δικαιωμάτων του στη διαμαρτυρία, τη διαδήλωση, τον αγώνα.

             Όλα αυτά, βέβαια, δεν αποτελούν μεμονωμένα στιγμιότυπα της νέας διακυβέρνησης, αλλά, αντίθετα, καταδεικνύουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη συνολική πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (που βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία πάντα με τη ΝΔ), του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επικείμενη ψήφιση του προϋπολογισμού, αλλά και η έναρξη του «διαλόγου» για το Ασφαλιστικό σηματοδοτούν την ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης.

             Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες της κρίσης, αλλά και κάτω από τη μόνιμη απειλή του ελλείμματος, η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει να επωμιστούμε εμείς όλα τα βάρη. Γι’  αυτό ακριβώς και προωθείται ολοένα και πιο άγρια και ασφυκτική λιτότητα με ουσιαστικό πάγωμα των μισθών. Τη λιτότητα, βέβαια, συνοδεύουν οι εντεινόμενες ιδιωτικοποιήσεις, αλλά και η δραματική μείωση του δημόσιου τομέα. Αυτή προφανώς είναι η αναδιανομή που υποσχόταν το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά: μια αναδιανομή εις βάρος των εργαζομένων, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν την κρίση προς όφελος των επιχειρήσεων, ώστε να διατηρηθούν ή και να αυξηθούν τα κέρδη τους. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι προοιωνιζόμενες αλλαγές στο ασφαλιστικό, οι οποίες έρχονται για να συμπληρώσουν τους προηγούμενους νόμους τόσο της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ. Η παράταση, λοιπόν, του χρόνου εργασίας, η εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης στις γυναίκες έρχονται να επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τις εργασιακές μας συνθήκες. Φυσικά, δε θα έμενε στο απυρόβλητο και ο χώρος της παιδείας, καθώς έχουν ήδη διαφανεί οι προθέσεις της Υπουργού για αναγνώριση των ΚΕΣ, αλλά και επί της ουσίας κατάργηση του ασύλου. Η κυβέρνηση μάλιστα, για να υλοποιήσει την επίθεσή της, φαίνεται ότι δε διστάζει να χρησιμοποιήσει ακόμα και την πιο βίαιη και ακραία καταστολή: 1.000 προσαγωγές μέσα σε δύο μέρες κατά τις κινητοποιήσεις για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, επιθέσεις με μηχανές της ομάδας Δ σε διαδηλωτές, παρακρατικές επιθέσεις τύπου Κούνεβα σε συνδικαλιστές.

             Οι εργαζόμενοι στο χώρο των φροντιστηρίων βιώνουμε συνεχώς τους μισθούς πείνας, την εργασιακή ανασφάλεια και περιπλάνηση, την ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, την παραβίαση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ακόμα και για τα αυτονόητα (ωρομίσθιο, δώρα και επιδόματα, αργίες κτλ.), την εργοδοτική τρομοκρατία, την υποχρεωτική ανεργία το καλοκαίρι. Οι συνθήκες φαντάζουν ακόμα πιο δυσχερείς, αν αναλογιστούμε ότι χρειαζόμαστε περίπου 50 χρόνια εργασίας για να κατοχυρώσουμε συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

            Απέναντι σ’ αυτό το εφιαλτικό τοπίο η συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ φαίνεται ότι έχει επιλέξει στρατόπεδο. Επέλεξε να συμμετέχει στον «κοινωνικό διάλογο» με την κυβέρνηση και τις επιχειρήσεις, παρά να προκηρύξει πανεργατική απεργία.  Επέλεξε να νομιμοποιήσει την επερχόμενη αντεργατική λαίλαπα, παρά να ακολουθήσει το δρόμο του αγώνα για τη συνολική ανατροπή της.

            Οι εργαζόμενοι, όμως, έχουν αποδείξει ότι μπορούν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Το απέδειξαν πέρυσι το Δεκέμβρη, όταν έσπασαν το κλίμα τρόμου και διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας κατά την απεργία της 10ης Δεκέμβρη, την ίδια στιγμή που η ΓΣΕΕ έσπευδε να ακυρώσει την πορεία για το φόβο επεισοδίων. Το απέδειξαν και με τη δράση της «Πρωτοβουλίας των 90 πρωτοβάθμιων σωματείων για την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και την αλληλεγγύη στην Κ.Κούνεβα», ενώ η ΓΣΕΕ κατήγγειλε τα πρωτοβάθμια σωματεία που δίνουν τη μάχη για την κατάργηση του δουλεμπορίου ως «σωματεία- σφραγίδες».

            Η απάντησή μας θα είναι ο μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας. Θα παλέψουμε μαζί με κάθε σωματείο και μαζί με κάθε εργαζόμενο και άνεργο, για να ανατρέψουμε τα εφιαλτικά σχέδια της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι μόνο όταν αγωνιζόμαστε μπορούμε να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματά μας. Αυτό έχουν αποδείξει μέχρι τώρα οι αγώνες που μπόρεσαν ακόμα και μέσα σε  αυτό το μαύρο τοπίο να ακυρώσουν αντεργατικά μέτρα και να ανακαλέσουν απολύσεις, έστω και προσωρινά.

             Στην απεργία της Πέμπτης 17 Δεκεμβρίου θα βγούμε στο δρόμο για να ενώσουμε τη φωνή μας μαζί με όλους τους εργαζομένους για να ανατρέψουμε τον προϋπολογισμό της λιτότητας και την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωση. Στις 17 Δεκέμβρη θα παλέψουμε για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, αλλά και για την τήρηση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Στις 17 Δεκέμβρη θα συντονίσουμε τη δράση μας με τα πρωτοβάθμια σωματεία για να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας.

  

 Όλοι/ες στην προσυγκέντρωση στο Μουσείο στις 11.00