Απόφαση γενικής συνέλευσης 23/10/2011

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

(ΣΕΦΚ)

 

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6938-204777, 6974-439203, 6977-652768

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΕΦΚ

 Κυριακή 23-10-2011

           Στις 19 και 20 Οκτώβρη, κατά τη 48ωρη πανεργατική απεργία, ολόκληρη η Ελλάδα βούλιαξε από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και απεργιακές διαδηλώσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων και ανέργων, νεολαίων και συνταξιούχων κατέκλυσαν μόνο την Αθήνα, σε μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Αντίστοιχα ήταν τα μεγέθη και στη Θεσσαλονίκη και στις υπόλοιπες πόλεις της επαρχίας. Ο λαός έδειξε με τον καλύτερο και πιο μαζικό τρόπο την αντίθεση και την οργή του απέναντι σε όσα έχουν υλοποιήσει, αλλά και σε όσα σχεδιάζουν για το μέλλον η κυβέρνηση και η τρόικα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

          Εκατοντάδες χιλιάδες λαού βρέθηκαν για δύο μέρες στους δρόμους αψηφώντας τόσο την ιδεολογική τρομοκρατία που είχαν εξαπολύσει η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, όσο και την τρομοκρατία των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού ήρθαν για μια ακόμα φορά αντιμέτωπες με τους μόνους υποστηρικτές της κυβέρνησης: τα ΜΑΤ και γενικά τις δυνάμεις καταστολής. Η κυβέρνηση δε δίστασε να μετατρέψει για μια ακόμα φορά την Αθήνα σε θάλαμο αερίων από τα εκατοντάδες χημικά που εκσφενδονίζονταν αδιακρίτως στην πλατεία Συντάγματος, ενώ την Πέμπτη 20 Οκτώβρη έβαψε τα χέρια της με το αίμα του συναγωνιστή Δημήτρη Κοτσαρίδη (άνεργου οικοδόμου και μέλους του ΠΑΜΕ), ο οποίος υπέκυψε τελικά ύστερα από την εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων. Η κυβέρνηση και οι δυνάμεις καταστολής είναι οι μόνοι υπεύθυνοι της δολοφονίας του συναγωνιστή Δημήτρη Κοτσαρίδη. Πρωτοφανής ήταν και η επίθεση που δέχθηκε η περιφρούρηση, αλλά και τα μπλοκ του ΠΑΜΕ με πέτρες και βόμβες μολότοφ από τυχοδιωκτικές ομάδες, με αποτέλεσμα το σοβαρότατο τραυματισμό δεκάδων διαδηλωτών. Την ίδια επίθεση δέχθηκαν και δύο συνάδελφοι και μέλη του σωματείου κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης της Τετάρτης με αποτέλεσμα να τραυματιστούν και να οδηγηθούν στο νοσοκομείο. Οι επιθέσεις αυτές δε στοχεύουν σε τίποτα άλλο παρά στην τρομοκράτηση των εργαζομένων και της νεολαίας, που αγωνίζονται για την ανατροπή της χούντας της κυβέρνησης και της τρόικας. Ταυτόχρονα το ΠΑΜΕ «περιφρούρησε» την πορεία του από ταξικά συνδικάτα και πρωτοβουλίες, θέτοντας τις αλυσίδες περιφρούρησης με μέτωπο απέναντί τους, με πλάτη στη Βουλή, στην οποία βρίσκονταν τα ΜΑΤ.

          Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση των δολοφόνων μέσα στη βουλή ψήφιζε το νέο πολυνομοσχέδιο- έκτρωμα, που αποτελεί την ταφόπλακα στο εισόδημα των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και στις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος τα τελευταία χρόνια και προβλέπει:

   τρομακτική επιβάρυνση της φορολογίας μέσα από τη διπλή έκτακτη εισφορά, αλλά και τη μείωση του αφορολόγητου στα 5.000€

   απόλυση δεκάδων χιλιάδων δημόσιων υπαλλήλων μέσα από την εφεδρεία

   μισθούς πείνας για τους δημόσιους υπαλλήλους μέσα από το ενιαίο μισθολόγιο, αλλά και δραματική μείωση των συντάξεων

   κατάργηση στην πράξη των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ)

          Πιο συγκεκριμένα, μετά την αποτυχία επιβολής των επιχειρησιακών συμβάσεων, η κυβέρνηση επιχειρεί να αντικαταστήσει τις κλαδικές συμβάσεις ακόμα και με επιχειρησιακές συμβάσεις που θα συνάπτονται από την εργοδοσία και την «ένωση προσώπων», στην οποία θα συμμετέχουν τουλάχιστον τα 3/5 των εργαζομένων της επιχείρησης. Θα μπορεί δηλαδή ο εργοδότης στις επιχειρήσεις που απασχολούν κάτω των 50 ατόμων (όπου εργάζεται το 90% των μισθωτών και η συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου μας) να εκβιάζει τους εργαζομένους με την απειλή της απόλυσης, για να αποδεχθούν μειώσεις (χωρίς όριο) στις αποδοχές τους. Την ίδια στιγμή, το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε από τη Βουλή προβλέπει και την κατάργηση της δυνατότητας επέκτασης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στους εργαζομένους που δεν ανήκουν στο εργατικό σωματείο και στους εργοδότες που δεν ανήκουν στην εργοδοτική ένωση. Εφόσον η δυνατότητα αυτή αναιρείται, η ΣΣΕ δεν καλύπτει πλέον όλους τους εργαζομένους του κλάδου, αλλά αποκλειστικά και μόνο αυτούς που εργάζονται στα μέλη της εργοδοτικής ένωσης που υπέγραψε τη σύμβαση. Είναι, πλέον, σαφές ότι οι εργοδοτικές ενώσεις δεν έχουν λόγο ύπαρξης, οπότε οι εργοδότες θα αποχωρούν από αυτές, για να μην έχουν την υποχρέωση να τηρούν τη ΣΣΕ του κλάδου, ενώ οι εργαζόμενοι θα είναι έρμαια στις ορέξεις των εργοδοτών, αφού θα είναι αναγκασμένοι να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις εργασίας.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση και η τρόικα προετοιμάζουν τον επόμενο γύρο επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Την Κυριακή και την Τετάρτη θα πραγματοποιηθεί η Σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα αποφασίσει από τη μια το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, το οποίο, βέβαια, θα συνοδεύεται και από ένα νέο σαρωτικό κύμα αντιλαϊκών μέτρων, και από την άλλη τη μόνιμη εγκατάσταση της τρόικας στην Ελλάδα.

      Την ίδια στιγμή, η εργοδοτική ένωση (ΕΣΙΦΜΕΑ- ΣΕΦΑ), εκμεταλλευόμενη την οικονομική κρίση και τις αλλαγές στο καθεστώς των συλλογικών συμβάσεων που επέφερε το πρώτο μνημόνιο, επιχειρεί να καταργήσει τη συλλογική σύμβαση εργασίας του κλάδου μας. Ήδη από το καλοκαίρι κατήγγειλαν με απύθμενο θράσος την ισχύουσα ΣΣΕ, που έχει κηρυχθεί υποχρεωτική και έχει ισχύ νόμου, ζητώντας:

    26-38% μείωση μισθού

   ποινικοποίηση συνδικαλιστικής δράσης

   κατάργηση διακοπών Πάσχα

   αύξηση της διδακτικής ώρας

   κατάργηση αποζημίωσης κτλ.

Ο στόχος των εργοδοτών, όπως άλλωστε και της κυβέρνησης και της τρόικας, είναι ξεκάθαρος: Θέλουν να ξεμπερδεύουν με το «βραχνά» των συλλογικών συμβάσεων, για να μπορούν να επιβάλλουν στους εργαζόμενους καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα, χωρίς να έχουν το άγχος της αγωνιστικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας. Θέλουν εργαζόμενους ανασφάλιστους και ανασφαλείς, με αμοιβές πείνας και κυρίως θέλουν εργαζόμενους υποταγμένους και πειθήνιους.

Είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι απέναντι στην πιο βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου δεν μπορούμε να έχουμε την αυταπάτες. Σωτηρία για μας δεν είναι τα αλλεπάλληλα πακέτα μέτρων κυβέρνησης και τρόικας. Σωτηρία για μας δεν είναι ο ατομικός δρόμος και η ατομική διαπραγμάτευση. Ο πραγματικός μονόδρομος για μάς, τους εργαζομένους, είναι ο μαζικός, συλλογικός και ανυποχώρητος αγώνας.

Το δρόμο μας δείχνουν οι δεκάδες επαναπροσλήψεις στη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς και κυρίως η μεγαλειώδης νίκη στα φροντιστήρια «Ένεκα Παιδείας», αλλά και η μαζική κινητοποίηση του κλάδου στα γραφεία των εργοδοτών. Οι εργαζόμενοι των φροντιστηρίων «Ένεκα Παιδείας» κατοχύρωσαν τα δικαιώματά τους, επειδή, τη στιγμή που η εργοδοσία προσπάθησε να ακυρώσει στην πράξη τη ΣΣΕ του κλάδου, οργανώθηκαν, πραγματοποίησαν γενικές συνελεύσεις καθηγητών και όλοι μαζί επέβαλαν στην εργοδοσία όχι μόνο την τήρηση της ΣΣΕ του κλάδου μας, αλλά και την επαναπρόσληψη όλων των καθηγητών που αγωνίστηκαν για τα δικαιώματά τους.

Το επόμενο διάστημα:

   δίνουμε τη μάχη της συλλογικής μας σύμβασης:

Συσπειρωνόμαστε γύρω από το σωματείο, γιατί μόνο μέσα από συλλογικούς αγώνες μπορούμε να ανατρέψουμε τα σχέδια κυβέρνησης- εργοδοτών.

Συμμετέχουμε μαζικά στις εκλογές του ΣΕΦΚ, για να ενισχύσουμε τη δράση του σωματείου.

Δίνουμε τη μάχη να τηρηθεί σε κάθε εργασιακό χώρο η ΣΣΕ του κλάδου μας που είναι κηρυγμένη υποχρεωτική και έχει ισχύ νόμου.

Στηρίζουμε αποφασιστικά κάθε συνάδελφο που διεκδικεί και αγωνίζεται μόνος ή με άλλους συναδέλφους για την εφαρμογή της ΣΣΕ στο χώρο δουλειάς του, αψηφώντας την τρομοκρατία των εργοδοτών και της απόλυσης.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους στα φροντιστήρια να οργανωθούν άμεσα σε Γενικές Συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς τους, να ξαναγνωρίσουν, και να ξανασυναντηθούν με την αλληλεγγύη και την συλλογικότητα.

   δίνουμε τη μάχη ενάντια στη χούντα της κυβέρνησης- τρόικας:

Δίνουμε τη μάχη μαζί με όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Αγωνιζόμαστε μαζί με τα υπόλοιπα πρωτοβάθμια σωματεία, που αντιμετωπίζουν την ίδια επίθεση. Οι μεγαλειώδεις απεργίες και απεργιακές διαδηλώσεις των δύο προηγούμενων ετών, το κίνημα των πλατειών, το φοιτητικό και μαθητικό κίνημα μας δείχνουν το δρόμο.

   δίνουμε τη μάχη της αλληλεγγύης:

Στηρίζουμε κάθε κλάδο που αγωνίζεται για την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης και της τρόικας. Στηρίζουμε τον αγώνα των εργαζομένων και των ανέργων, των συνταξιούχων και της νεολαίας.

Συμμετέχουμε σε πρωτοβουλίες ΕΛΜΕ, Διδασκαλικών Συλλόγων και τοπικών κινήσεων για την παροχή ενισχυτικής διδασκαλίας στα πλαίσια της αλληλεγγύης σε μαθητές, Έλληνες και μετανάστες, που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν φροντιστήρια.

Στις 4, 5 και 6 Νοέμβρη να δώσουμε όλοι το παρών στη μάχη για τη μαζικοποίηση του ΣΕΦΚ. Να συμμετέχουμε όλοι στις εκλογές του σωματείου μας. Η αύξηση της συμμετοχής στις εκλογές, αναγκαία σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, σημαίνει ότι κανείς δε θα τολμήσει να υπονομεύσει τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, την ύπαρξη και τη δράση του συνδικάτου.

  δυναμώνουμε το σωματείο

αλλάζουμε τη ζωή μας