Όλες, όλοι την Κυριακή 14 Δεκέμβρη, 7.00μμ στα γραφεία μας, στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΦΚ, να συζητήσουμε για τα προβλήματά μας, να χαράξουμε σχέδιο δράσης και πάλης, να οργανώσουμε τις πράξεις αντίστασής μας.

 

 

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6977652768, 6937547624,

6938204777, 6978613862  

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

Αθήνα, 4 του Δεκέμβρη του 2014

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Διανύουμε μια μαύρη περίοδο που το κεφάλαιο και το κράτος, μέσω των πολιτικών του εκπροσώπων, επιτίθεται με λυσσαλέο τρόπο στα εργασιακά μας δικαιώματα, στις δημοκρατικές ελευθερίες, στο δικαίωμα για δουλειά, στέγη, ψωμί και αξιοπρεπή διαβίωση. Η εργατική τάξη εξαθλιώνεται ολοένα και περισσότερο και οι αγώνες της, εργατικοί, πολιτικοί, κοινωνικοί, χτυπιούνται και καταστέλλονται με βιαιότητα από σύσσωμο τον κρατικό μηχανισμό του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν με κάθε κόστος, διαμορφώνοντας έτσι ένα τελείως νέο τοπίο κοινωνικής ζωής που χαρακτηρίζεται από τη «μηδενική ανοχή» σε οποιαδήποτε διεκδίκηση, την κρατική βία ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία, αλλά και τον κοινωνικό εκφασισμό. 

Μετά από πέντε χρόνια μνημονίου, η κατάσταση η οποία έχει διαμορφωθεί είναι:  γενικευμένη ανεργία, σχέσεις εργασίας που γίνονται όλο και πιο ελαστικές, η τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης έχει καταβαραθρωθεί και οι εργατικοί αγώνες καταστέλλονται με βιαιότητα από τα αφεντικά, με την αγαστή σύμπνοια ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού (δικαστήρια, αστυνομία). Το παλιότερο θεσμικό πλαίσιο αποτελούσε αποτύπωση ενός παλιότερου συσχετισμού δύναμης, ο οποίος σήμερα έχει αλλάξει. Το εργατικό κίνημα μέχρι στιγμής, παρά το γεγονός ότι έχει δώσει αξιόλογες μάχες, έχει αποτύχει να αντισταθεί σε αυτή τη λαίλαπα, και πολύ περισσότερο να επιτύχει σημαντικές νίκες. Οι νέοι συσχετισμοί δύναμης, που έχουν αποτυπωθεί με τους νέους αντιδραστικούς νόμους του μνημονίου, μας γυρνούν πολλά χρόνια πίσω. Η κατάσταση αυτή είναι γενικευμένη και σχετίζεται με την μακρά περίοδο οικονομικής κρίσης και την απόφαση της αστικής τάξης να συνθλίψει τους εργαζομένους, προκειμένου να απομυζήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερα οφέλη.

Η κρίση έχει επιφέρει δραματικές αλλαγές και στο χώρο των φροντιστηρίων, εις βάρος των εργαζομένων. Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) έχει καταργηθεί και τα αφεντικά νιώθουν πιο ασύδοτα από ποτέ να καταστρατηγούν τα δικαιώματά μας για αξιοπρεπείς όρους εργασίας. Στους περισσότερους χώρους εργασίας λεηλατούνται οι κατακτήσεις της ΣΣΕ με 30-50% μείωση του ωρομισθίου, ενώ έχει αρχίσει να παγιώνεται η υπασφάλιση και η υφαρπαγή των δώρων (παρά το γεγονός ότι ακόμα είναι υποχρεωτική για τον εργοδότη η καταβολή τους).  Σε πολλά φροντιστήρια αποτελεί πλέον ζητούμενο και η καταβολή των δεδουλευμένων. Κυβέρνηση και εργοδότες έχουν στόχο να κάνουν κανόνα και στα φροντιστήρια τις προσλήψεις – απλήρωτων από την εργοδοσία - εργαζομένων με voucher, προγραμμάτων, μέσω ΟΑΕΔ, «κατάρτισης» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εικονικά μη συντάξιμα ένσημα, χωρίς δυνατότητα επιδόματος ανεργίας ή τρίμηνου βοηθήματος. Αυτές/οί οι εργαζόμενες/οι, που αποτελούν ένα από τα πιο άγρια εκμεταλλευόμενα τμήματα της εργατικής τάξης σήμερα, πυκνώνουν συνεχώς. Αντιθέτως, πολλές/οί συνάδελφοι/ισσες που αγωνίστηκαν την προηγούμενη περίοδο έχουν πεταχτεί έξω από τους χώρους δουλειάς και «τιμωρούνται» για τη μαχητική και διεκδικητική τους στάση. Οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που είμαστε υποχρεωμένοι να υπογράφουμε, εγκλωβίζουν τις/ους συναδέλφισσες/έλφους, καθώς αισθάνονται αναλώσιμες/οι, αφού η απειλή της μη επαναπρόσληψης βρίσκεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια τους. Τα προβλήματα γίνονται όλο και εντονότερα και η δυνατότητα των εργαζομένων στα φροντιστήρια να βγάζουν με αξιοπρέπεια το ψωμί τους εμφανίζεται όλο και πιο μακρινή.

Δεν υπάρχει κάποιο ιστορικό παράδειγμα που να δείχνει ότι η υποταγή έφερε ποτέ κάποια προοδευτική αλλαγή. Η διάλυση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς μας θα συνεχίσει όσο δε σηκώνουμε κεφάλι. Σήμερα, η μόνη απάντηση στα προβλήματα είναι η μαζική, οργανωμένη και αποφασιστική πάλη των εργαζομένων ενάντια σε καθετί που τους τσαλαπατά τη δυνατότητα να ζουν ελεύθερες/οι και με αξιοπρέπεια. Συγκεκριμένα στο χώρο των φροντιστηρίων είναι πιο αναγκαία από ποτέ η ενωμένη και μαζική δράση των εργαζομένων, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Η παραίτηση από τα θεσμικά κατοχυρωμένα δικαιώματα που μας έχουν απομείνει, αλλά και από την πάλη για εκ νέου κατάκτηση αξιοπρεπών όρων εργασίας μπορεί να επιφέρει μόνο δυσμενείς αλλαγές, να παγιώσει και να γενικεύσει τη δυνατότητα των αφεντικών να μας εκμεταλλεύονται ολοένα και πιο άγρια. Είναι απαραίτητο να πάρουμε οι ίδιοι οι εργαζόμενες/οι τις τύχες μας στα χέρια μας και να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας. Ο ατομικός δρόμος διεκδίκησης είναι καταδικασμένος στην αποτυχία, γιατί η/ο απομονωμένη/ος εργαζόμενη/ος είναι ευάλωτη/ος, και αργά ή γρήγορα, θα υποταχθεί στις ορέξεις των αφεντικών. Αντιθέτως, η εμπειρία δείχνει ότι η συλλογική και αποφασιστική σύγκρουση με τα αφεντικά, η συντροφική και αλληλέγγυα στάση των εργαζομένων μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την κατάκτηση των όρων εργασίας που αντιστοιχούν στις ανάγκες μας.

Για να παλέψουμε αποτελεσματικά χρειάζεται ζωντανή συζήτηση και αλληλεπίδραση, ανταλλαγή εμπειριών από τους διάφορους χώρους εργασίας και σοβαρή δουλειά για χάραξη σχεδίου δράσης για τον κλάδο, το οποίο θα μας οδηγήσει προς τη νίκη. Το σωματείο, παλεύει εδώ και χρόνια, πολύμορφα, για τη διαμόρφωση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας στον κλάδο και όλα τα προηγούμενα χρόνια κατάφερε να αποτελέσει η ΣΣΕ ανάχωμα στη λυσσαλέα επίθεση των αφεντικών. Όπως είναι αναμενόμενο, τα τελευταία χρόνια έχει χτυπηθεί και αυτό από κράτος και αφεντικά. Σήμερα, όμως, συνεχίζει να υπάρχει, να μάχεται και να χτίζει αντιστάσεις σε επιμέρους χώρους δουλειάς αλλά και συνολικά στον κλάδο και το εργατικό κίνημα. Η ύπαρξη και η ζωντανή λειτουργία του σωματείου είναι το τελευταίο εμπόδιο στα σχέδια των εργοδοτών να διαμορφώσουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα στο χώρο των φροντιστηρίων.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Το σωματείο δεν είναι το διοικητικό συμβούλιο. Ο αγώνας δεν μπορεί να δοθεί με την ανάθεση σε άλλους να τον δώσουν. Το σωματείο είσαι εσύ, είναι οι εργαζόμενες/οι στα φροντιστήρια και οι άνεργες/οι συνάδελφοί μας. Είναι η γενική μας συνέλευση και όλοι οι συνάδελφοι που έχουμε κοινό συμφέρον να παλέψουμε για τους όρους εργασίας που μας αντιστοιχούν. Για να λειτουργήσει και να είναι αποτελεσματικό χρειάζεται τη φωνή σου στις γενικές συνελεύσεις, χρειάζεται τη δυναμική σου στάση στους χώρους δουλειάς, χρειάζεται την εμπειρία σου και τον αγώνα μαζί με τους υπόλοιπους συναδέλφους. Χρειάζεται να μαζικοποιηθεί και να δυναμώσει, για να μπορέσουμε όλες/οι μαζί να ορθώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στα αφεντικά που μας συνθλίβουν καθημερινά. Χρειάζεται τις ιδέες σου και την ενεργή συμμετοχή σου για να απλώσει την απεύθυνσή του στον κλάδο ακόμη περισσότερο.

Όλες, όλοι την Κυριακή 14 Δεκέμβρη, 7.00μμ στα γραφεία μας, στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΦΚ, να συζητήσουμε για τα προβλήματά μας, να χαράξουμε σχέδιο δράσης και πάλης, να οργανώσουμε τις πράξεις αντίστασής μας.