ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ 28-4-2013

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ (ΣΕΦΚ)

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6977652768, 6938204777

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ 28-4-2013

 

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ.

ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΕ ΔΙΩΓΜΟ

 

 

Στην Ελλάδα του 2013, μετά από τρία χρόνια συνεχούς και ανελέητης λιτότητας, ανεργίας και καταστολής ολόκληρο το λεγόμενο εργασιακό και κοινωνικό «σύνταγμα» που είχε κατακτηθεί με αγώνες του εργατικού και λαϊκού κινήματος τις προηγούμενες δεκαετίες έχει πλήρως καταργηθεί μέσα από τα συνεχή μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους. Ιδιωτικός και δημόσιος τομέας μετατρέπονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κανιβαλισμού.

Οι συλλογικές συμβάσεις και η δυνατότητα προσφυγής στη μεσολάβηση και διαιτησία περιορίζονται μέχρι εκμηδενισμού, καταργείται η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης και η κήρυξη της ΣΣΕ υποχρεωτικής για όλους τους εργοδότες. Ο ελάχιστος εγγυημένος μισθός κατρακυλάει σε εξευτελιστικά επίπεδα, στα όρια της επιβίωσης για τον εργαζόμενο και την οικογένειά του. Οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα που διευκολύνονται με όλους τους τρόπους από τους μνημονιακούς νόμους παίρνουν τον χαρακτήρα χιονοστιβάδας. Η μόνιμη και σταθερή αξιοπρεπής εργασία που είχε κατακτηθεί στον δημόσιο τομέα αμφισβητείται με τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών αλλά και με τις νέου τύπου πειθαρχικές διώξεις ακόμα και για συνδικαλιστικούς λόγους. Το ίδιο το δικαίωμα στην εργασία αμφισβητείται απροκάλυπτα και χυδαία. Οι επιθεωρήσεις εργασίας συγχωνεύονται και εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού αδυνατούν να κάνουν ακόμα και τους στοιχειώδεις ελέγχους στις επιχειρήσεις, ενώ ακόμα και οι ελάχιστοι που διενεργούνται αποκαλύπτουν σημεία και τέρατα όσον αφορά την εργοδοτική αυθαιρεσία και τη μαύρη και αδήλωτη εργασία.

Οι δομές της κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας καταστρέφονται, τα όρια συνταξιοδότησης αυξάνονται με στόχο να προσεγγίσουν τα προσδόκιμα ζωής, ενώ οι συντάξεις κατακρημνίζονται σε επίπεδα εξαθλίωσης αφού τα ασφαλιστικά ταμεία ληστεύονται πλέον νόμιμα.

Η δημόσια υγεία και παιδεία καταργούνται με την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή τους, η λαϊκή περιουσία και ιδιοκτησία ξεπουλιέται, κάθε δημόσιος χώρος αμφισβητείται και μπαίνει στο στόχαστρο του κεφαλαίου για αξιοποίηση και «ανάπτυξη», σε κάθε κοινωνική παροχή μπαίνει το ζήτημα της ανταποδοτικότητας, το περιβάλλον καταστρέφεται στον βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Ακόμα και το ιερό για τον καπιταλισμό δικαίωμα της ιδιοκτησίας και της ιδιωτικής περιουσίας αμφισβητείται κανονικότατα και με τον νόμο πλέον. Χιλιάδες νοικοκυριά που απέκτησαν από την εργασία τους κάποια στιγμή ένα σπίτι ή είχαν κάποιες οικονομίες στις τράπεζες, τα χαράτσια, τα τοκογλυφικά δάνεια, η ταξική φορολογία αλλά ακόμα και η άμεση δήμευση των καταθέσεων (όπως έγινε στην Κύπρο και όπως μεθοδεύεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση να γενικευτεί) απειλούνται με πλήρη φτωχοποίηση.

Όλα τα παραπάνω συνοδεύονται από την απαραίτητη για το καθεστώς έξαρση της «νόμιμης» κρατικής αλλά και της «παράνομης» παρακρατικής/φασιστικής βίας. Το δικαίωμα στην απεργία και στον συνδικαλιστικό αγώνα διώκεται. Δεν υπάρχουν μόνο τα απεργοδικεία που κηρύσσουν κάθε απεργία παράνομη και καταχρηστική και οι επιστρατεύσεις των απεργών, αλλά και οι καταδίκες απεργών και συνδικαλιστών ακόμα και για απλή προπαγάνδιση. Οι περιπτώσεις δεκάδες. Καμιά εστία λαϊκής αντίστασης δεν αφήνεται χωρίς ποινικές διώξεις και καταστολή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι επιθέσεις κατά αγωνιζόμενου λαού της Χαλκιδικής για την υπεράσπιση της γης τους από τη μανία των χρυσοθήρων και οι συνεχείς καταπατήσεις του πανεπιστημιακού ασύλου για την εξουδετέρωση του φοιτητικού κινήματος.

Πραγματικά τόση δημοκρατία είχαμε να δούμε … από τον καιρό της χούντας.

 

 

ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΒΑΝΤΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΝ ΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΟΠΟΥ ΘΑ ΑΠΑΞΙΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΣΤΥΓΝΟ ΤΡΟΠΟ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ;

 

Η πραγματικότητα, λοιπόν, δείχνει ότι σήμερα διανύουμε μια από τις πιο άγριες περιόδους στην ιστορία της ταξικής πάλης στη χώρα μεταπολεμικά και αυτό φυσικά προβάλλεται και στον χώρο των φροντιστηρίων Μ.Ε και γενικότερα της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Αυτός ο χώρος του ιδιωτικού τομέα αποτελούσε άλλωστε παραδοσιακά, όπως έχουμε ξαναγράψει και καταγγείλει πολλές φορές στο παρελθόν, έναν ιδιότυπο κοινωνικό δοκιμαστικό σωλήνα  όπου κράτος και εργοδοσίες πειραματίζονταν με την εφαρμογή των πιο αντιδραστικών και ελαστικών μορφών εργασίας, με την παράβαση κάθε σχεδόν άρθρου των ΣΣΕ (που είχαν ισχύ νόμου) και που ο ΣΕΦΚ έδινε και δίνει αγώνα για να τηρούνται σε κάθε φροντιστήριο στην Αττική.

 

Ότι οι φροντιστηριάρχες και οι ηγεσίες των  ενώσεών τους (ΟΕΦΕ και ΕΣΙΦΜΕΑ-ΣΕΦΑ) αποτελούσαν και αποτελούν τις πιο στυγνά κερδοσκοπικές εργοδοσίες του ιδιωτικού τομέα αποδεικνύεται με τον πιο άθλιο τρόπο ιδιαίτερα τα τελευταία τρία  χρόνια. Από το καλοκαίρι του 2010, όπου μας υποδέχτηκαν στον ΟΜΕΔ πανηγυρίζοντας,  κραδαίνοντας το 1ο μνημόνιο στα χέρια μέχρι και το καλοκαίρι του 2011 όταν και για πρώτη φορά στην ιστορία των συλλογικών διαπραγματεύσεων κατήγγειλαν την μόλις πριν από ένα χρόνο υπογραφείσα ΣΣΕ, οδηγώντας έτσι μεθοδευμένα τον κλάδο στην εργασιακή κόλαση που βιώνουμε όλοι σήμερα.

 

Στην ακαδημαϊκή χρονιά που τελειώνει σε λίγες μέρες, έχουν επιβάλει σε πολλές περιπτώσεις ατομικές συμβάσεις που οδηγούν (ακόμα και για πλήρη ωράρια) σε μισθούς λίγο παραπάνω από τον ελάχιστο μισθό της ΕΓΣΕΕ και περιέχουν δεσμευτικούς όρους σύγχρονης δουλείας, ενώ το τελευταίο διάστημα κάποιοι «πρωτοπόροι» αρχίζουν να εφαρμόζουν τα ειδικά προγράμματα στα πλαίσια του «εθνικού σχεδίου δράσης για τους νέους» της μνημονιακής συγκυβέρνησης αντιμετώπισης της συντριπτικής ανεργίας στους νέους μέχρι 29 χρονών, που προβλέπει την πεντάμηνη πρακτικής άσκηση/ εμπειρία με μισθούς από 400 έως 460 ευρώ, ενώ για όποιον «πατριώτη» εργοδότη μετατρέψει την πεντάμηνη μαθητεία σε πρόσληψη, χαρίζονται οι εργοδοτικές εισφορές του πρώτου χρόνου

 

Είναι όλα τα παραπάνω αρκετά ώστε να δεχτούμε ότι έστω και προσωρινά (όσο προσωρινή μπορεί να είναι μια τέτοια κατάσταση, ειδικά όταν είναι μέρος της συνολικότερης συντριπτικής επίθεσης του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας),  πρέπει να υποχωρήσουμε,  να προσαρμοστούμε στην νέα κατάσταση και να προσχωρήσουμε στη νέα νομιμότητα;

 

Μπορούμε να θεωρήσουμε,  δηλαδή, σήμερα ότι είναι τέτοιος ο συσχετισμός δύναμης μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων ώστε να περιοριστούμε σε μια προσπάθεια απλώς να επιβιώσουμε, ο καθένας μόνος του, αποδεχόμενοι τα ωρομίσθια πείνας και τις ατομικές συμβάσεις εξευτελισμού που μας επιβάλλουν αυτοί που θησαύριζαν όλα τα προηγούμενα χρόνια στις πλάτες μας, από την μαύρη εργασία, τη μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, τα 60λεπτα μαθήματα, τα ωρομίσθια κάτω από τη ΣΣΕ;

 

θα υποκύψουμε κάτω από τις επιτηδευμένες και μεθοδευμένες ή τις συντριπτικά περισσότερες φορές απειλές των αφεντικών για ενδεχόμενο κλείσιμο της επιχείρησης, γιατί δεν πληρώνουν οι γονείς τα δίδακτρα ή γιατί η κρίση και η ύφεση έχει ρίξει τα δίδακτρα και για να αντέξουν τον ανταγωνισμό πρέπει να τα μειώσουν και αυτοί, μεταφέροντας πάντα το κόστος στις δικές μας – πλέον άδειες – τσέπες, εξαθλιώνοντας τη ζωή μας και μάλιστα με τη συναίνεσή μας;

 

Ήδη από τις εξορμήσεις που έχει κάνει το σωματείο μέχρι σήμερα σε χώρους δουλειάς, γίνεται φανερό – όπως άλλωστε συμβαίνει και σε όλους τους εργασιακούς χώρους σε όλους τους κλάδους σήμερα – ότι οι εργαζόμενοι καθηγητές βρίσκονται σε κατάσταση σύγχυσης. Αρχίζουν να βιώνουν αργά και βασανιστικά όλα τα δραματικά αποτελέσματα που έχει επιφέρει η κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων και ειδικότερα η απουσία Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας του κλάδου, που με αγώνες είχε κατακτήσει τα προηγούμενα χρόνια το σωματείο. Συνειδητοποιούν ολοένα και βαθύτερα ότι αυτές οι επιλογές, της υποταγής στη νέα τάξη πραγμάτων, του ατομικού κατηφορικού δρόμου στον αγώνα για επιβίωση, που αναπόφευκτα οδηγεί στον κανιβαλισμό μεταξύ των συναδέλφων για το ποιος θα έχει «δουλειά» και ποιος όχι, δεν καταλήγουν παρά στην υποτίμηση και την πλήρη απαξίωση της δουλειάς και της ζωής τους, επιβραβεύοντας έτσι τις επιλογές της εργοδοσίας, ανοίγοντάς της την όρεξη για ακόμα μεγαλύτερη ασυδοσία.

 

Πιστεύουμε ότι από τις μάχες που έχει δώσει το σωματείο τα τελευταία χρόνια πρέπει να αντλήσουμε πολύτιμη εμπειρία για το πώς πρέπει να κινηθούμε σε αυτήν την πολύ δύσκολη για τους εργαζομένους πολιτική και κοινωνική συγκυρία. Είναι κομβικής σημασίας για τη συνέχεια, τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τις δύο μεγάλες μάχες που έδωσαν οι εργαζόμενοι και το σωματείο στα φροντιστήρια «Ένεκα Παιδείας» και «Πουκαμισάς».

Έχουμε χειροπιαστά συμπεράσματα για το πού μπορεί να οδηγεί ο συλλογικός, οργανωμένος αγώνας των συναδέλφων, υπό την καθοδήγηση του σωματείου με τον νικηφόρο μαζική δράση ενάντια στην εργοδοσία, όταν στην επιχείρηση  μπορέσει να συγκροτηθεί γενική συνέλευση εργαζομένων Δείχνει σαφώς και τα όρια που έχει ακόμα και ένας πρότυπος εργατικός αγώνας – ειδικά σε αυτήν την συγκυρία – αν δεν πλαισιωθεί από όλο τον κλάδο με δομές στήριξης και αλληλεγγύης, αλλά και από το υπόλοιπο ταξικό εργατικό κίνημα με μαζικούς όρους.

Είναι όμως επίσης βέβαιο ότι υποχωρώντας κάτω από το βάρος της σύγκρουσης με την εργοδοσία – ακόμα και όταν έχει δημιουργηθεί ο ελάχιστος απαραίτητος συσχετισμός δύναμης μέσα στο χώρο δουλειάς – αναμένοντας τη συγκέντρωση μεγαλύτερων δυνάμεων, επιλέγοντας συνειδητά την προσωρινή ατομική διαπραγμάτευση και τον διάλογο με την εργοδοσία υποχωρώντας μπροστά στην τρομοκρατία της ανεργίας, αυτό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη συντριβή.

 

Είναι πλέον ξεκάθαρο και αναγκαίο σήμερα ο κλάδος να παλέψει για την επαναφορά σε ισχύ της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Πρέπει να δημιουργήσουμε εκείνες τις  προϋποθέσεις με ένα καθολικό ξεσηκωμό των καθηγητών στα φροντιστήρια ώστε, πέρα και έξω από τους θεσμούς του κράτους (μεσολάβηση και διαιτησία) που ούτως ή άλλως έχουν ακυρωθεί από τα μνημόνια, να διεκδικήσουμε και να απαιτήσουμε ΣΣΕ με όρους κινήματος και μαζικής εργατικής δύναμης ως το μόνο μέσο αξιοπρεπούς διαβίωσης μέσα στην κρίση. Η κλαδική απεργία και η επιτυχία της είναι η μόνη προϋπόθεση για την επαναφορά σε ισχύ της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

 

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθούν Γ.Σ. εργαζομένων σε κάθε χώρο δουλειάς με αιτήματα διεκδίκησης  τις τροποποιήσεις των ατομικών συμβάσεων (ΑΣ) που έχουν υπογραφεί ώστε οι νέες ΑΣ να είναι κοντά στην τελευταία ΣΣΕ του κλάδου. Οργανωμένη προσπάθεια για την ενημέρωση των εργαζόμενων γονιών για την κατάσταση που επικρατεί στα φροντιστήρια και την πίεση που δέχονται οι δάσκαλοι των παιδιών τους από τις εργοδοσίες να υποταχτούν στη μιζέρια και την εξαθλίωση. Μπροστά στην απειλή του κλεισίματος της επιχείρησης οι συνάδελφοι, μέσα από την συλλογικότητά τους και με την συνδρομή του ΣΕΦΚ θα πρέπει να επιβάλουν πλήρη έλεγχο της επιχείρησης, για να κρίνουν αν έχουν βάση οι ισχυρισμοί της εργοδοσίας.

 

Είναι πολύ κρίσιμο,  έχει θα λέγαμε πρωταρχική σημασία ιδιαίτερα στην περίοδο που διανύουμε, οι συνάδελφοι να υπερασπιστούν το Δώρο του Πάσχα το οποίο ακόμη προβλέπεται  από την εναπομένουσα εργατική νομοθεσία και η παράβασή του από τους εργοδότες τιμωρείται με αυτόφωρη διαδικασία. Όπως  επίσης και τις αργίες από τη Μεγάλη Πέμπτη ως και την Τρίτη του Πάσχα που προβλέπονται από την εκπαιδευτική και εργατική νομοθεσία. Το σωματείο θα κάνει μαζικές εξορμήσεις, όπως κάνει συστηματικά και οργανωμένα τουλάχιστον τα 10 τελευταία χρόνια, σε όλη την Αττική.

 

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

 

 1.     ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ  ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ  ΣΤΗΝ  ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 1ΗΣ  ΜΑΗ.

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ  ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ.

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ  ΑΡΓΙΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ  ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ  ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΘΛΙΑΣ ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ  ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 11.00 ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ προς τη Βουλή.

 2.     ΤΗΝ ΑΔΙΑΚΟΠΗ, ΕΝΕΡΓΗ  ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΕΦΚ στους ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ  ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΟΙΚΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ.

 3.     ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΞΟΡΜΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ-ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ, ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΣΕΦΚ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΩΣ ΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ  ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. 

4.     ΤΗΝ ΟΛΟΠΛΕΥΡΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ «ΑΝΕΛΙΞΗ» ΓΙΑ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΣΤΗ ΘΕΡΙΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ. ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΦΘΟΥΝ. ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΜΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ.

5.     ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ  ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ  ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΕΦΚ, ΕΚΛΕΓΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ ΣΕΦΚ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΕΛΕ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΕΧΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΥ «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ» ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΑΝ ΤΗ ΣΣΕ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ. ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΟΥ ΧΑΦΙΕΔΙΚΟΥ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΥ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ SITE «ΑΝΤΙΣΕΦΚ»

6.     ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ  ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ.

7.     ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ ΣΕΦΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2013.