Απόφαση Γενικής Συνέλευσης 24/10/2010

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

(ΣΕΦΚ)

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6938-204777, 6974-439203, 6977-652768

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

ΑΠΟΦΑΣΗ  ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΕΦΚ

 

ένα, δύο, τρία… πολλά μνημόνια

             Έχει περάσει ένας χρόνος διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Στη διάρκεια αυτού του χρόνου εξαπολύθηκε η πιο βάρβαρη και κυνική επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις εργαζομένων και ανέργων, συνταξιούχων και νεολαίων. Από το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» πολύ γρήγορα περάσαμε σe προϋπολογισμό ασφυκτικής λιτότητας, μέχρι να φτάσουμε στο «Πρόγραμμα Σταθερότητας». Η συνέχεια ήταν ακόμα πιο εφιαλτική, καθώς στις 5 Μάη ψηφίστηκε από τη Βουλή το διαβόητο μνημόνιο, που σηματοδότησε και την έναρξη της τριπλής κατοχής της Ελλάδας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τι σήμαναν όλα αυτά για εμάς:

α.δραματική μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων και των συνταξιούχων:

δραματική περικοπή στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και πάγωμα στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα

πετσόκομμα των συντάξεων

β.ολομέτωπη επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα:

αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια (40 έτη εργασίας)

μετάβαση από το αναδιανεμητικό στο ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα (υπολογισμός της σύνταξης με βάση όλο τον εργασιακό βίο)

εξίσωση ορίων ηλικίας αντρών- γυναικών

γ.  εκτόξευση της ανεργίας στα ύψη:

απελευθέρωση των απολύσεων

   η ανεργία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (και όχι με βάση τα πραγματικά δεδομένα) έφτασε ήδη στο 15%

δ. κατακόρυφη αύξηση του κόστους ζωής:

  αύξηση του ΦΠΑ

 •αύξηση του φόρου κατανάλωσης (βενζίνη, ποτά, τσιγάρα)

  ανατιμήσεις σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες

ε.  πλήρης απαξίωση της δημόσιας παιδείας και υγείας

στ. επίθεση στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ)

   νομοθετική ρύθμιση που απαγορεύει στις Συλλογικές Συμβάσεις να περιλαμβάνουν ποσοστά αύξησης στους μισθούς μεγαλύτερα από αυτά που ορίζει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ)

            Σε όλη τη διάρκεια μάλιστα της περσινής χρονιάς η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ επιδόθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου, για να μας πείσουν ότι όλοι μαζί ευθυνόμαστε για την οικονομική κρίση (χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν και οι δηλώσεις Πάγκαλου, ότι «μαζί τα φάγαμε») και, επομένως, ότι όλοι μαζί πρέπει κα να πληρώσουμε. Η πραγματικότητα, όμως είναι τελείως διαφορετική: Η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τους εργαζομένους και τη νεολαία με μοναδικό σκοπό να διατηρήσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου σε βάρος αποκλειστικά και μόνο των λαϊκών στρωμάτων.

            Η επιλογή της Ελλάδας, βέβαια, δεν ήταν τυχαία. Η «πίεση» προς την Ελλάδα να λάβει μέτρα, η όλη λογική της επιτήρησης, οι «τιμωρίες» από τις αγορές δεν είναι αποτέλεσμα μόνο των δημοσιονομικών προβλημάτων. Η Ελλάδα είναι «αδύναμος κρίκος» και γιατί το προηγούμενο διάστημα γέννησε ένα «Δεκέμβρη», ανέτρεψε μια συνταγματική αναθεώρηση για την κατάργηση του άρθρου 16 και έβγαλε στο προσκήνιο το μαζικό λαϊκό κίνημα.

Ταυτόχρονα  η Ελλάδα αποτελεί ένα «πειραματόζωο» της πολιτικής της Ε.Ε. και του κεφαλαίου για τη συμπίεση των λαϊκών δικαιωμάτων σε όλη την Ευρώπη. Αυτό επιβεβαιώνεται πλέον με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο από τις εξελίξεις τόσο στην Αγγλία, όσο και στη Γαλλία. Στην Αγγλία, πιο συγκεκριμένα, επίκειται η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 66 χρόνια, ενώ πετιούνται στο δρόμο 500.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Την ίδια στιγμή στη Γαλλία η αντιασφαλιστική επίθεση της κυβέρνησης Σαρκοζί έχει πυροδοτήσει ένα πρωτοφανές σε μαζικότητα και μαχητικότητα κίνημα με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις.

Η «σοσιαλιστική βαρβαρότητα», όμως, του ΠΑΣΟΚ και των συνοδοιπόρων του (ΝΔ, ΛΑΟΣ) συνεχίζεται με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς φέτος. Η φετινή χρονιά άνοιξε με το «επικαιροποιημένο μνημόνιο», το οποίο θα οδηγήσει σε:

   αυξήσεις στον ΦΠΑ (ακόμα και για είδη πρώτης ανάγκης), στο πετρέλαιο και στα τιμολόγια της ΔΕΗ

   ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις μισθών στο δημόσιο, με στόχο να λεηλατηθούν και οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα

   απαξίωση και ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ και της ΔΕΗ

   μαζικές απολύσεις μέσα από τον «Καλλικράτη»

   αποδιάρθρωση του πανεπιστημίου και αναίρεση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του

   διάλυση της δημόσιας παιδείας και υγείας

   πλήρης ανατροπή των εργασιακών σχέσεων με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

Από την πρώτη στιγμή της ψήφισης και εφαρμογής του μνημονίου, η κυβέρνηση έθεσε στο  στόχαστρο τις ΣΣΕ. Έτσι, λοιπόν, επέβαλε πραξικοπηματικά στις κλαδικές ΣΣΕ να μην περιλαμβάνουν αυξήσεις μεγαλύτερες της ΕΓΣΣΕ, η οποία υπογράφεται από την υποταγμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ.

Αυτό ήταν μόνο η αρχή. Το επικαιροποιημένο μνημόνιο προβλέπει όχι μόνο ότι θα αλλάξει ο θεσμός της διαιτησίας, ώστε να τίθενται ολοένα μεγαλύτερα εμπόδια στους εργαζομένους να κατακτούν καλύτερες εργασιακές σχέσεις και συνθήκες, αλλά και ότι θα καταργηθεί η δυνατότητα κήρυξης της ΣΣΕ ως υποχρεωτικής. Εφόσον η δυνατότητα αυτή αναιρεθεί, η ΣΣΕ δε θα καλύπτει πλέον όλους τους εργαζομένους του κλάδου, αλλά αποκλειστικά και μόνο αυτούς που εργάζονται στα μέλη της εργοδοτικής ένωσης που υπέγραψε τη σύμβαση. Στην περίπτωση αυτή βέβαια, οι εργαζόμενοι θα είναι έρμαια στις ορέξεις των εργοδοτών, αφού θα είναι αναγκασμένοι να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις εργασίας- δουλοπαροικίας…

 η κατάσταση στο χώρο των φροντιστηρίων

 Το τοπίο γίνεται ακόμα πιο εφιαλτικό, αν αναλογιστούμε την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο μας:

   Εργαζόμαστε σε συνθήκες εργασιακής ομηρίας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, αφού απολυόμαστε και επαναπροσλαμβανόμαστε κάθε χρονιά, χωρίς καμία εγγύηση ότι θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε στον ίδιο εργασιακό χώρο.

   Αμειβόμαστε πολύ κάτω όχι μόνο από τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης να συμπιέσει τους μισθούς των δασκάλων και των καθηγητών ώστε να πλησιάσουν τα δικά μας μέτρα), αλλά και πολύ κάτω από τις πραγματικές μας ανάγκες.

   Ασφαλιζόμαστε- στην καλύτερη περίπτωση- για 8 με 9 μήνες το χρόνο, πράγμα που σημαίνει ότι, για να πάρουμε σύνταξη, χρειαζόμαστε περίπου 30% περισσότερα χρόνια εργασίας από τα θεσμοθετημένα όρια ηλικίας. Αν μάλιστα προσθέσουμε σ’ αυτό και τις ρυθμίσεις του τελευταίου ασφαλιστικού νόμου, μας περιμένει δουλειά μέχρι θανάτου.

   Ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με την καταστρατήγηση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας από τους εργοδότες (ωρομίσθιο, δώρα και επιδόματα, αργίες, διδακτική ώρα, ένσημα κτλ.).

     η μάχη της συλλογικής σύμβασης

 Μέσα σ’ αυτό το τοπίο πραγματοποιήθηκαν πέρσι οι διαπραγματεύσεις για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης Αττικής. Για πρώτη φορά οι διαπραγματεύσεις δεν ξεκίνησαν το καλοκαίρι, αλλά το χειμώνα, ώστε όλοι μαζί, οι καθηγητές στα φροντιστήρια, να μπορούμε να συζητήσουμε τα αιτήματα, να οργανώσουμε τη δράση μας, αλλά και να πραγματοποιήσουμε και απεργιακή κινητοποίηση στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Η καταγγελία της Σύμβασης έγινε στις 19 Γενάρη, ενώ η πρώτη απεργιακή του σωματείου μας για τη ΣΣΕ πραγματοποιήθηκε στις 10 Φλεβάρη. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το Μάρτη του 2010, όπου και είχαμε να αντιμετωπίσουμε τόσο τις κεντρικές πολιτικές εξελίξεις, όσο και την επιθετική στάση της εργοδοσίας με πρόσχημα την κρίση, την άθλια στάση του μεσολαβητή Τουτζιαράκη, ο οποίος ήταν εργοδοτικότερος των εργοδοτών, τις εξελίξεις στην ΕΓΣΣΕ, αλλά και τη διασπαστική στάση του σωματείου «Βύρωνας».

Η τελική πρόταση του μεσολαβητή περιλάμβανε μηδενικές αυξήσεις για το 2010 και αύξηση στα όρια του ευρωπαϊκού πληθωρισμού από 1/7/2011 και 1/1/2012. Εμείς πλέον είχαμε δύο δρόμους: Αν απορρίπταμε την πρόταση αυτή, η προηγούμενη ΣΣΕ θα σταματούσε να ισχύει (οι ΣΣΕ ισχύουν μέχρι και 6 μήνες μετά την καταγγελία τους σύμφωνα με το νόμο 1876/1990 της οικουμενικής κυβέρνησης, ο οποίος επίσης προβλέπει ότι για όσους εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, όταν αλλάξουν οι όροι της ατομικής σύμβασης, όπως συμβαίνει στον κλάδο μας, που κάθε Σεπτέμβρη επαναπροσλαμβανόμαστε, δεν επεκτείνεται η ισχύς της προηγούμενης ατομικής σύμβασης εργασίας σε αντίθεση με τις συμβάσεις αορίστου χρόνου), οπότε πλέον θα ήμασταν, και τυπικά, έρμαια στις ορέξεις των εργοδοτών. Το σωματείο, στη συνέλευση της 18ης Ιούλη αποφάσισε να αποδεχτεί την πρόταση του μεσολαβητή, για να υπάρχει ΣΣΕ στα φροντιστήρια. Με τον τρόπο αυτό το κατώτατο ωρομίσθιο, οι τριετίες, τα δώρα και τα επιδόματα, οι αργίες, η διδακτική ώρα και ό,τι άλλο ορίζει η ΣΣΕ έχουν ισχύ νόμου, οπότε και είναι δυνατή η κατοχύρωσή τους στην πράξη στους εργασιακούς χώρους.

 η μάχη του Συγχρόνου

 Την ίδια περίοδο διαδραματίστηκε και η τελευταία πράξη της μάχης του Συγχρόνου. Οι συνάδελφοι που είχαν απολυθεί από τα φροντιστήρια Σύγχρονο πριν από 1,5 χρόνο επαναπροσλήφθηκαν παρά τη σθεναρή αντίδραση της εργοδοσίας. Οι συνάδελφοι είχαν απολυθεί, επειδή διεκδίκησαν, αλλά και κατοχύρωσαν στην πράξη στον εργασιακό τους χώρο την τήρηση της ΣΣΕ (δώρα και επιδόματα). Στην απεργία της 10ης Φλεβάρη οργανώθηκε από το σωματείο μαζί με τους συναδέλφους απεργιακή συγκέντρωση έξω από το Σύγχρονο της Κάνιγγος, όπου τελικά απέργησαν 6 από τους 9 εργαζομένους του φροντιστηρίου. Στις αρχές Ιούνη δημιουργήσαμε Επιτροπή Αλληλεγγύης με πρωτοβάθμια σωματεία, εργαζομένους και ανέργους από την εκπαίδευση και άλλους κλάδους, συνδικαλιστές, εργατικά σχήματα και παρατάξεις. Αποτέλεσμα ήταν η πραγματοποίηση μιας από τις πιο μαζικές κινητοποιήσεις του σωματείου μας στο φροντιστήριο της Κάνιγγος (περισσότεροι από 150 καθηγητές και αλληλέγγυοι), όπου η εργοδοσία άρχισε να καταρρέει. Σε διάστημα ενός μήνα και μετά από αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις, η εργοδοσία του Συγχρόνου στη δεύτερη τριμερή συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας υποχρεώθηκε να αποδεχθεί την επαναπρόσληψη και των τριών συναδέλφων.

 άλλες διεκδικήσεις- τήρηση της ΣΣΕ

 Ταυτόχρονα, μέσα σε μία μόλις μέρα ανακλήθηκε η απόλυση του προέδρου του σωματείου, ο οποίος απολύθηκε εκδικητικά, επειδή ακριβώς είναι πρόεδρος του ΣΕΦΚ, συμμετείχε σε όλες τις απεργίες, αλλά και καλούσε τους συναδέλφους του να αγωνιστούν για την τήρηση της ΣΣΕ στον εργασιακό τους χώρο.

Ο ΣΕΦΚ στήριξε κάθε συνάδελφο που διεκδίκησε την τήρηση της ΣΣΕ, με αποτέλεσμα δεκάδες συνάδελφοι να δικαιωθούν.

Συνεχίσαμε τον αγώνα για την κατοχύρωση της 45λεπτης διδακτικής ώρας σε φροντιστήρια που όχι μόνο παραβαίνουν τη ΣΣΕ μέσω της 60λεπτης διδακτικής ώρας, αλλά το διαφημίζουν και με κάθε τρόπο. Ήρθαμε σε σύγκρουση με την αλυσίδα «Διακρότημα» και τα φρονμτιστήρια «Συμμετρία».

 ΟΙΕΛΕ- πρωτοβάθμια σωματεία

 Στη διάρκεια της περσινής χρονιάς πραγματοποιήθηκε και το 34ο Συνέδριο της ΟΙΕΛΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας). Η πλειοψηφία της ομοσπονδίας (ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ) κινήθηκε για μία ακόμα φορά σε αντιδραστική κατεύθυνση. Σε ένα συνέδριο- παρωδία, το οποίο είχε στην πραγματικότητα διάρκεια μισής μέρας επέλεξε:

   να συνταχθεί πλήρως με την κυβερνητική πολιτική ζητώντας προσλήψεις στα ιδιωτικά σχολεία μέσω ΑΣΕΠ και θεσμοθέτηση του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας (του νόμου Αρσένη)

   να απορρίψει εκ νέου την αίτηση του «Βύρωνα» για επανένταξη στην ομοσπονδία

   να ψηφίσει καταστατικές αλλαγές που στο επόμενο συνέδριο θα πετάξουν έξω από την ομοσπονδία όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία που εγγράφουν καθηγητές τόσο ιδιωτικών σχολείων, όσο και φροντιστηρίων, τα οποία όλως τυχαίως είναι και τα σωματεία που αντιπαλεύουν τον καθεστωτικό συνδικαλισμό της ηγεσίας της ΟΙΕΛΕ

            Εμπόδια, όμως, στη διεκδίκηση αξιοπρεπών Συλλογικών Συμβάσεων, αλλά και στην ίδια την ύπαρξη των σωματείων δε βάζει μόνο το κράτος και η υποταγμένη συνδικαλιστική ηγεσία. Το Σωματείο Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΣΜΕΘ), ένα σωματείο με περίπου 30 ψηφίσαντες, ξεκίνησε διασπαστικά τη διαδικασία υπογραφής ΣΣΕ για τα φροντιστήρια της Θεσσαλονίκης, παρακάμπτοντας το ιστορικό σωματείο του κλάδου (ΣΕΦΙΕ). Το σημαντικότερο πρόβλημα, ωστόσο, παρουσιάζεται με την επιλογή του σωματείου «Βύρωνας», που ελέγχεται από το ΠΑΜΕ, να καταγγείλει στο μέλλον τη Σύμβαση των καθηγητών όχι μόνο στα ξενόγλωσσα, αλλά και στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης Αττικής. Η επιλογή αυτή στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στα συμφέροντα των καθηγητών στα φροντιστήρια, αφού και διασπαστική είναι και προωθεί αιτήματα που ανέκαθεν πρότειναν και επιχειρούσαν να επιβάλουν οι εργοδότες (δελτίο παροχής υπηρεσιών, επέκταση του πλήρους ωραρίου έως και τις 25 ώρες, επέκταση της διδακτικής ώρας από τα 45’ στα 50’, επίδομα μεταπτυχιακού και διδακτορικού μόνο αν αυτό είναι σχετικό με το αντικείμενο διδασκαλίας).

            Την προηγούμενη, όμως, χρονιά συναντηθήκαμε στους αγώνες μαζί με μία σειρά πρωτοβάθμια σωματεία και δώσαμε από κοινού και μικρότερες και μεγαλύτερες μάχες. Γι’ αυτό άλλωστε συμμετέχουμε και στο Συντονισμό των Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Μαζί με αυτά τα σωματεία συγκροτήσαμε κοινά μπλοκ, διαδηλώσαμε στους ίδιους δρόμους και συντονίσαμε τη δράση μας.

                                         αλληλεγγύη

 Σε όλη τη διάρκεια της περσινής χρονιάς, ο ΣΕΦΚ έδειξε έμπρακτα την αλληλεγγύη του σε αγωνιστές, συνδικαλιστές και σωματεία που διεκδικούσαν το δικαίωμά τους στην εργασία, αλλά και την αξιοπρέπειά τους σ’ αυτήν. Η αλληλεγγύη αυτή, ιδιαίτερα στην περίοδο της πιο βάρβαρης επίθεσης του κεφαλαίου και της κυβέρνησης δεν είναι ένα ηθικό καθήκον των αγωνιστών, αλλά αποτέλεσμα της συνείδησης ότι, όταν όλοι μαζί πληττόμαστε, όλοι μαζί πρέπει να απαντάμε μαζικά και συλλογικά.

Βρεθήκαμε λοιπόν στο πλευρό:

   του ΣΕΤΤΕΑ (Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών- Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής) και του προέδρου του σωματείου Ηρακλή Ποζαπαλίδη, όταν επιχειρήθηκε η εκδικητική αλλαγή ειδικότητάς του

   του Σωματείου Ψυκτικών και του προέδρου του Νίκου Κουσουλάκη, που απολύθηκε εκδικητικά για τη συνδικαλιστική του δράση

   του σωματείου εργαζομένων στα καταστήματα τύπου του αεροδρομίου και του προέδρου του Νίκου Γουρλά, που απολύθηκε για τον ίδιο λόγο

   των εργαζομένων στα Banquet, Καφεναί, Barθelonica και της συναδέλφισσας Κάρμεν Μ. που δέχθηκε δολοφονική επίθεση (τύπου Κούνεβα) από τον εργοδότη- ιδιοκτήτη της αλυσίδας καφετεριών Via Vai

   του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής και του Ντίνου Παλαιστίδη, ο οποίος απολύθηκε, αλλά και επαναπροσλήφθηκε από τις εκδόσεις «Άγρα»

   και 100 των εργαζομένων στον εκδοτικό οίκο του ΔΟΛ «Ελληνικά Γράμματα» που με τον πιο κυνικό τρόπο πετάγονται στο δρόμο για να διασφαλιστούν τα κέρδη των αφεντικών τους

 το επόμενο διάστημα

 Το επόμενο διάστημα  είναι ανάγκη να συνεχίσουμε και να δώσουμε τη μάχη, για να τηρηθεί παντού η Συλλογική Σύμβαση.

   Να μην υπάρξει εργασιακός χώρος όπου δε θα τηρείται η σύμβαση.

   Να μην υπάρξει εργοδότης που θα την παραβαίνει.

   Να μην υπάρξει καθηγητής που θα αμείβεται κάτω από τα 11,22€, που θα δουλεύει ή δε θα πληρώνεται τις αργίες, που θα κάνει 60λεπτα μαθήματα.

   Να μην υπάρξει καθηγητής που θα εργάζεται παράνομα με μπλοκάκι και θα πληρώνει ο ίδιος την ασφάλισή του ενδίδοντας στους εκβιασμούς των εργοδοτών. Η ασφάλιση των καθηγητών στα φροντιστήρια στο ΙΚΑ είναι υποχρεωτική (Ν. 2335/95, ΦΕΚ 185Α).

Δίνουμε τη μάχη συλλογικά και μαζικά. Οργανωνόμαστε στο σωματείο μας, συμμετέχουμε στις Γενικές Συνελεύσεις και τις διαδικασίες του, μαζικοποιούμε τις κινητοποιήσεις του. Με όπλο μας την κινητοποίηση και την απεργία, τη συναδελφικότητα και την αλληλεγγύη θα δώσουμε τη μάχη και η νέα σύμβαση να μην είναι πουκάμισο αδειανό. Για εμάς, τους εργαζομένους, αυτός είναι ο πραγματικός μονόδρομος. Μόνο έτσι μπορούμε να διασφαλίσουμε την εργασία μας, αλλά και την αξιοπρέπειά μας.

Μαζί με όλους τους εργαζομένους και τα πρωτοβάθμια σωματεία θα δώσουμε τη μάχη για Συλλογικές Συμβάσεις που θα διασφαλίζουν τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, αλλά και θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές μας ανάγκες.

Θα συνεχίσουμε το δρόμο που χαράξαμε πέρσι, οπότε και πραγματοποιήσαμε 7 Γενικές Συνελεύσεις, 6 απεργίες και συμμετείχαμε σε όλες τις απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες μαζί με όλο τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία.

Μαζί με όλους τους εργαζομένους, τους ανέργους και τους νέους θα βρεθούμε στο δρόμο του αγώνα για να αποτινάξουμε τη χούντα της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσο γενικεύεται και εντείνεται η επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, τόσο πιο επιτακτική είναι η ανάγκη «να γίνει της Γαλλίας»!

Στις 26, 27 και 28 Νοέμβρη να δώσουμε όλοι το παρών στη μάχη για τη μαζικοποίηση του ΣΕΦΚ. Να συμμετέχουμε όλοι στις εκλογές του σωματείου μας. Η αύξηση της συμμετοχής στις εκλογές, αναγκαία σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, σημαίνει ότι κανείς δε θα τολμήσει να υπονομεύσει τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, την ύπαρξη και τη δράση του συνδικάτου.

εκλογές ΣΕΦΚ

Παρασκευή 26 Νοέμβρη, 9:30-14:30

Σάββατο 27 Νοέμβρη, 11:00-17:00

Κυριακή 28 Νοέμβρη, 10:30-19:30

στα γραφεία του σωματείου

Α. Λόντου 6, Αθήνα, 2ος όροφος