Νίκη στον πανεργατικό παλλαϊκό ξεσηκωμό

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ (ΣΕΦΚ)

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6937547624 6977652768

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

Απόφαση της ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ της 4 Νοέμβρη 2012

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΘΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ.

 ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΑΙ ΡΗΞΗ ΜΕ ΕΥΡΩΖΩΝΗ, ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΝΤ.

Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

  

1. Η άθλια συγκυβέρνηση της τρόικας εσωτερικού (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) εμφανίζει πλέον καθημερινά σημάδια διάλυσης και αποσάθρωσης εξαιτίας της απονομιμοποίησής της στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του εργαζόμενου λαού, ο οποίος μέρα με τη μέρα βυθίζεται στην ανεργία και τη φτώχεια, αλλά με τη συνεχιζόμενη αντίστασή του κλονίζει τη συνοχή της, ακυρώνει την προσπάθεια του αστικού κυβερνητικού μετώπου για συναίνεση και υποταγή.  Βιάζεται το καθεστώς, τρέμοντας τη λαϊκή οργή, να νομοθετήσει την τελική αφαίμαξη των εισοδημάτων εργαζομένων και συνταξιούχων με το πακέτο των 13.5 δις και την ολοκληρωτική κατάργηση και των τελευταίων εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που έχουν απομείνει από τη δράση του, υπό την καθοδήγηση και στήριξη των ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ.

Δεν πέρασαν παρά μόνο μερικοί μήνες από τις εκλογές και οι ΝΔημοκρατικές «κόκκινες γραμμές», η ΠΑΣΟΚική «επαναδιαπραγμάτευση», ή η «απαγκίστρωση» της υπεύθυνης «αριστεράς» αποδείχτηκαν φούμαρα και οι θλιβεροί αρχηγοί τους αρκέστηκαν στην ελεημοσύνη από τους επικυρίαρχους των ΕΕ-ΔΝΤ για διετή επιμήκυνση του δημόσιου χρέους με αντάλλαγμα την ισοπέδωση της εργατικής τάξης και των εργαζομένων και το απόλυτο ξεπούλημα ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας.

Συνεχίζουν να απειλούν τον λαό με τα γνωστά εκβιαστικά διλήμματα ή παίρνουμε τα μέτρα (για πολλοστή φορά, τα τελευταία) και σωνόμαστε ή χρεοκοπούμε, βγαίνουμε από την ευρωζώνη και καταστρεφόμαστε. Ποιους αλήθεια μπορούν πλέον να κοροϊδεύουν; Από τα 31.5 δις ευρώ της κρίσιμης «σωτήριας δόσης» τα 30.5 δις θα πάνε στις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες, για να χρηματοδοτήσουν για ακόμα μια φορά την περιβόητη «ανακεφαλαιοποίησή» τους, σε τοκοχρεολύσια των δανειστών μας και στην κάλυψη ελλειμμάτων του προϋπολογισμού του 2012.

Στη λυσσαλέα τους προσπάθεια να περάσουν την αντεργατική και αντιλαϊκή τους πολιτική, δεν διστάζουν να φιμώνουν ακόμα και να ποινικοποιούν την ελεύθερη δημοσιογραφία, να διώκουν τη συνδικαλιστική δράση, να στοχοποιούν κάθε προσπάθεια αντίστασης και αγώνα με νόμους αλλά και κυρίως με την αδυσώπητη και ανελέητη κρατική καταστολή.

 2. Βασικός στόχος της επίθεσης σήμερα είναι τα ταξικά συνδικάτα και ο οργανωμένος εργατικός αγώνας. Όλα τα προηγούμενα χρόνια κατάφεραν με τη μαζική τους προπαγάνδα, με τον αστικοποιημένο γραφειοκρατικό συστημικό συνδικαλισμό ομοσπονδιών και συνδικάτων και κυρίως με τις ξεπουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, να αφαιρέσουν σε σημαντικό βαθμό από τα εργατικά σωματεία τη δυνατότητα να διεξάγουν την ταξική πάλη και σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο, προσπαθώντας και καταφέρνοντάς το σε μεγάλο βαθμό να τα μετατρέψουν σε συντεχνίες που στη καλύτερη περίπτωση έκαναν στενά οικονομικό αγώνα, με χαρακτηριστικά ανάθεσης που απογοήτευαν και κατακερμάτιζαν τους εργαζομένους. Σήμερα επιδιώκουν να αφαιρέσουν από τα σωματεία ακόμα και αυτήν τη μοναδική δυνατότητα πάλης που είναι η οικονομική διεκδίκηση, με την κατάργηση στην ουσία των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) και τη δια νόμου επιβολή κατώτατου μισθού. Απώτερος στόχος είναι να βγάλουν τα σωματεία στην παρανομία, να φτάσει δηλαδή μια περίοδος που ακόμα και η λέξη συνδικαλισμός θα είναι απαγορευμένη. Γι’ αυτό και ο ΣΕΦΚ – μαζί με άλλα ταξικά πρωτοβάθμια σωματεία και αγωνιστές συνδικαλιστές - εδώ και αρκετό καιρό και με αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων δίνει ανυποχώρητους αγώνες για την ανασυγκρότηση του ταξικού ακηδεμόνευτου εργατικού κινήματος, που τόσο μεγάλη ανάγκη έχει ο αγωνιζόμενος λαός σήμερα.

Αυτούς τους αγώνες ο ΣΕΦΚ και οι συνδικαλιστές του τούς πληρώνουν με διώξεις, απολύσεις και ανεργία. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η χυδαία και μεθοδευμένη επίθεση που δέχεται το σωματείο και ο κλάδος από την ιστοσελίδα «αντί-ΣΕΦΚ- Große Lüge» με φασιστικά, εργοδοτικά αλλά και παρακρατικά χαρακτηριστικά.

 3. Ο ΣΕΦΚ το αμέσως προηγούμενο διάστημα (από το καλοκαίρι του 2012), μέσα στον ορυμαγδό της συγκυρίας και σωστά κατά την εκτίμησή μας, έθεσε ως αιχμή αντίστασης στη φοβερή επίθεση που δέχεται όχι μόνο ο κλάδος μας αλλά ολόκληρος ο εργαζόμενος λαός, απευθυνόμενος στους συναδέλφους που είχαν πολυετή  παρουσία στους χώρους δουλειάς τους με συνεχείς ανανεώσεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου, την υπεράσπιση των μισθολογικών τριετιών και των θεσμικών κανονιστικών όρων που υπάρχουν στη ΣΣΕ του κλάδου και οι οποίοι πρέπει να ενέχονται στις νέες ατομικές συμβάσεις τους. Καμία δηλαδή αποδοχή βλαπτικών μεταβολών στους όρους των προηγούμενων ατομικών συμβάσεων.

Το σωματείο, επειδή θεωρούσε και θεωρεί ως ύψιστης προτεραιότητας ζήτημα την εργασία, κάλεσε τους νέους συναδέλφους ή τους συναδέλφους που ξεκινούσαν ή διαπραγματεύονταν την εργασία τους σε νέο φροντιστήριο, να υπερασπιστούν το ωρομίσθιο (με αφετηρία αυτό που προβλέπει η ΣΣΕ), στη βάση καταρχάς των αναγκών τους αλλά και της προσωπικής εργασιακής αξιοπρέπειας που πρέπει να διαφυλαχθεί για να αποφευχθούν φαινόμενα κανιβαλισμού μεταξύ των εργαζομένων που τόσο χυδαία και συστηματικά η εργοδοτική ένωση (ΟΕΦΕ, ΕΣΙΦΜΕΑ-ΣΕΦΑ) και η ηγεσία της προσπαθεί να καλλιεργήσει σε κάθε χώρο δουλειάς εκμεταλλευόμενη τις συνθήκες μεσοπολέμου που δημιούργησαν στη χώρα οι τρόικες εξωτερικού και εσωτερικού.

Πέρα από το ωρομίσθιο, το σωματείο κάλεσε όλους τους εργαζομένους να υπερασπιστούν, χωρίς καμιά διαπραγμάτευση με την εργοδοσία, τους θεσμικούς όρους της ΣΣΕ (δώρα, επιδόματα, αποζημιώσεις, αργίες) και να μην υπογράφουν ατομικές συμβάσεις  δουλοπαροικίας (εν είδει ιδιωτικών συμφωνητικών) που πολλοί εργοδότες με τη βοήθεια και καθοδήγηση των εργοδοτικών ενώσεων ανά την χώρα διακινούσαν και διακινούν, οι οποίες, αν και έχουν ελλειμματική νομική ισχύ και θα μπορούσαν να προσβληθούν σε οποιοδήποτε δικαστήριο, συμβάλλουν, όμως, στην καθολική υποταγή των εργαζομένων σε μεσαιωνικού τύπου εργασιακές συνθήκες, στην πλήρη απαξίωση της εργασίας τους και το κυριότερο υποβαθμίζουν στη συνείδησή τους την αξία των ΣΣΕ, συμβάλλουν στην εμπέδωση της αντίληψης από την πλευρά των εργαζομένων ότι δεν υπάρχουν ούτε πρόκειται ξανά να υπάρξουν ΣΣΕ, καταρρακώνοντας έτσι κάθε προσπάθεια συλλογικής αντίστασης και αγώνα.

Η αγωνία των συναδέλφων για το ζοφερό, όπως προδιαγράφεται, μέλλον της δουλειάς τους εκφράστηκε με τα δεκάδες τηλεφωνήματα που δέχτηκαν τους τελευταίους μήνες τα μέλη του ΔΣ, χωρίς όμως τουλάχιστο για την ώρα, αυτή η αγωνία να μετουσιώνεται σε πραγματική, ουσιαστική συμμετοχή στη δράση του σωματείου.

Κάνοντας την απαραίτητη αυτοκριτική, πρέπει να σημειώσουμε ότι παρόλο που η παραπάνω στοχοθεσία υλοποιήθηκε σε αρκετά και σημαντικά για διάφορους  λόγους φροντιστήρια (Ανέλιξη, Ρόμβος, Πρίσμα), αφορούσε ένα μικρό σχετικά σύνολο συναδέλφων (που είχαν και προηγούμενη αγωνιστική εμπειρία αλλά και συνεχή ενεργό συμμετοχή στις δράσεις του ΣΕΦΚ), ενώ δεν πέρασε – όπως εκτιμάμε - στη μεγάλη πλειονότητα των συναδέλφων. Σε αυτό συνέβαλε αποφασιστικά προφανώς η ένταση της επίθεσης της εργοδοσίας και γενικότερα του κεφαλαίου και του κράτους του και η αναντίστοιχη σε μεγάλο βαθμό – τουλάχιστον έως σήμερα - μαζικοποίηση και συνειδητή συστράτευση των συναδέλφων του κλάδου. Ακόμα δεν έχει οργανώσει τις εκδηλώσεις στις καθηγητικές σχολές, απαραίτητες για τον πολιτικοσυνδικαλιστικό εξοπλισμό των δυνάμει εργαζομένων που πρόκειται να πάρουν πτυχίο και να προσπαθήσουν να βρουν δουλειά σε μια ερημωμένη εργασιακά χώρα, με την ανεργία στους νέους να φτάνει το 50%.

Με αυτά τα δεδομένα και γνωρίζοντας ότι η δράση του σωματείου στη συγκυρία είναι και θα συνεχίσει να είναι κομμάτι της συνολικότερης μάχης που δίνει το εργατικό και λαϊκό κίνημα, για να ανατραπούν τα μνημόνια υποδούλωσης και εξαθλίωσης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων αλλά και οι ξένοι και ντόπιοι εμπνευστές τους με τις κυβερνήσεις τους, οι στόχοι, τα καθήκοντα και οι προτεραιότητες του ΣΕΦΚ για τον κλάδο το αμέσως επόμενο διάστημα χρειάζεται να είναι:

 Α) Κάλεσμα των εργαζόμενων καθηγητών να συνεχίσουν να αντιστέκονται συλλογικά σε κάθε χώρο δουλειάς.  Αγώνας με θάρρος και εμπειρία για να έλθουν επιτέλους σε επαφή οι συνάδελφοι μεταξύ τους, για να μοιραστούν τις αγωνίες και τις ανάγκες τους που έχουν κοινό παρονομαστή και κοινό αντίπαλο, με σκοπό την συγκρότηση Γενικής Συνέλευσης (ΓΣ) εργαζομένων σε κάθε χώρο δουλειάς.

Κάθε συνάδελφος μετά την πρώτη ψυχρολουσία των ατομικών συμβάσεων πλήρους απαξίωσης της εργασίας του, συνυπολογίζοντας και τη γενικότερη μνημονιακή επίθεση, έχει τώρα θεωρούμε την απαραίτητη εμπειρία να συνειδητοποιήσει, ότι η στάση αναμονής και «προσωρινού συμβιβασμού» σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, ο ατομικός δρόμος για να «σώσουμε ό,τι σώζεται»  δεν οδηγούν πουθενά αλλού παρά μόνο στο να αποθρασύνουν τις εργοδοσίες, να μονιμοποιούν τις εργασιακές σχέσεις δουλοπαροικίας, να δημιουργούν αντικειμενικά συνθήκες κανιβαλισμού στις γραμμές των εργαζομένων, να τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια  στην πλήρη εξαθλίωση της ζωής της δικής του και της οικογένειάς του.

 Β) Η μεθοδευμένη δικαιολογία των εργοδοτικών ενώσεων αλλά και κάθε φροντιστηριάρχη που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη γενικότερη συγκυρία και την κρίση για να διατηρήσει τα κέρδη του (όπως συμβαίνει στη μεγάλη πλειοψηφία των μαγαζιών του κλάδου), για μείωση μαθητών και διδάκτρων, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί σημείο προβληματισμού για τους εργαζομένους.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια, όλοι αυτοί που τώρα ζητούν από τους εργαζομένους να συναινέσουν στην απαξίωση της εργασίας τους και της ζωής τους, δήθεν για να σωθεί η επιχείρηση – επιστρατεύοντας και τον συναισθηματικό εκβιασμό του «οικογενειακού χαρακτήρα» της – και να μην υπάρχουν απολύσεις, έκλεβαν συστηματικά τους εργαζομένους, παραβαίνοντας τη ΣΣΕ (που είχε ισχύ νόμου) σε όλα της τα άρθρα, συγκεντρώνοντας τεράστια κέρδη στις πλάτες αυτών που πραγματικά δημιουργούσαν με τη δουλειά τους  όλο τον πλούτο της επιχείρησης.

 Γ) Οι εργαζόμενοι και η γενική τους συνέλευση θα πρέπει να παλέψουν – με τη βοήθεια του σωματείου – για

1.     Διεκδίκηση ωρομισθίου με βάση την ΣΣΕ του κλάδου, που προβλέπει στοιχειώδεις, ελάχιστες αμοιβές ανάλογα με την εργασία και την προϋπηρεσία τους, ακόμα και αν έχουν ήδη υπογράψει ατομικές συμβάσεις με πολύ χαμηλότερο ωρομίσθιο. Να επιβάλουν στην εργοδοσία, με τη δύναμη του συλλογικού αγώνα, την τροποποίηση όλων των εξευτελιστικών ατομικών συμβάσεων που κυκλοφορούν από τους εργοδότες, με τα ωρομίσθια των 4 και 5 ευρώ την ώρα, με ταπεινωτικούς όρους δουλοπαροικίας στα θεσμικά, στις οποίες αναγκάστηκαν το προηγούμενο διάστημα να συναινέσουν, εκβιαζόμενοι  ότι αν δεν το κάνουν θα  χάσουν τη δουλειά τους.

2.     Καμία συμφωνία για «μαύρες» ώρες, απόρριψη κάθε πρότασης για ωρομίσθια που «φαίνονται» και υψηλότερα που θα δίνονται κάτω από το τραπέζι, για να γλιτώνει ο εργοδότης τις εισφορές στο ΙΚΑ. Εκτός από το ότι «νομιμοποιείται» με αυτόν τον τρόπο η άθλια τακτική του εργοδότη με την σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να χαθεί το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ ή να είναι πολύ μικρότερο ακόμα και από αυτό το «φιλοδώρημα» των 360 ευρώ για 6 μήνες.

3.     Υπεράσπιση με κάθε τρόπο των βασικών θεσμικών όρων της ΣΣΕ του κλάδου, το 45λεπτο, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα και αποζημίωση αδείας, η πληρωμή των αργιών, η μη αποδοχή μειώσεων των ωρών κάτω από το 20 % σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, χωρίς να υπάρχει αντικειμενικός λόγος.

4.     Μη αποδοχή καθυστερήσεων της μισθοδοσίας για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

 

Δ) Σε αυτήν τη φοβερή συγκυρία που διαλύονται όλες οι κατακτήσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος των τελευταίων δεκαετιών, τα ταξικά σωματεία  πρέπει να σηκώσουν το γάντι και να πολεμήσουν για την επιβίωση της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού, για την ανασυγκρότηση του κινήματος, την αποτελεσματική αντίσταση στην επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του και τη νικηφόρα αντεπίθεση. Δεν μπορούν, όμως, να παίξουν αυτόν τον ρόλο χωρίς να πείσουν τους εργαζομένους να οργανωθούν σε αυτά, να συμμετάσχουν ενεργά, να αφήσουν πίσω τους τη λογική της ανάθεσης, που καλλιεργήθηκε από τη καθεστωτική συνδικαλιστική γραφειοκρατία όλα τα προηγούμενα χρόνια που μέσα από τη συνδιαλλαγή της με τις κυβερνήσεις και την εργοδοσία απογοήτευσε τον κόσμο της εργασίας, απαξίωσε τον συνδικαλισμό και τη συλλογική διεκδίκηση στη συνείδησή του, μετέτρεψε τη δράση των σωματείων σε διεκπεραιωτικές σφραγίδες, σε άσφαιρα και ακίνδυνα για το σύστημα συντεχνιακά κουφάρια. Ο ΣΕΦΚ να καλέσει τώρα τους εργαζομένους να συσπειρωθούν στο σωματείο και αυτό να το κάνει οργανωμένα και αποφασιστικά.

Ε) Οικονομική εξόρμηση για την επιβίωση του σωματείου.

ΣΤ) Συνέχιση της υλοποίησης προηγούμενης απόφασης ΓΣ του ΣΕΦΚ για τη δημιουργία Κλαδικής επιτροπής Αγώνα και Αλληλεγγύης των εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση.

Η) Κάλεσμα όλων των αγωνιζόμενων εργαζομένων στα φροντιστήρια να πλαισιώσουν και να ενισχύσουν τα μαθήματα αλληλεγγύης που ξεκινάει ο ΣΕΦΚ μαζί με δύο ΕΛΜΕ με τις οποίες έχει ήδη συνυπογράψει κοινές ανακοινώσεις, την ΕΛΜΕ Νοτίων προαστίων και την ΕΛΜΕ Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής.

 

4.  Αποφασίζουμε:

 -        Συμμετοχή του κλάδου στη 48ωρη γενική απεργία, Τρίτη 6 και Τετάρτη 7 Νοέμβρη. Συμμετοχή και ουσιαστική συμβολή του σωματείου στον συντονισμό και την κοινή ενωτική δράση των πρωτοβάθμιων σωματείων αλλά και κλαδικών συνδικάτων και ομοσπονδιών που έχουν πάρει αγωνιστικές αποφάσεις, που οργανώνεται αυτές τις μέρες και από τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα αλλά και από ανεξάρτητες πρωτοβουλίες σωματείων και αγωνιστών συνδικαλιστών για να μην ψηφιστεί το πακέτο μέτρων της συγκυβέρνησης, για να ανατραπεί η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, για να εκδιωχτεί η τρόικα, για να πάρει τις τύχες του στα δικά του χέρια ο αγωνιζόμενος εργαζόμενος λαός.

-        Τη Δευτέρα 5 Νοέμβρη που κατατίθεται στην Βουλή το πακέτο των μέτρων συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις που οργανώνονται από σωματεία στις συνοικίες

-        Προσυγκέντρωση την Τρίτη 6 Νοέμβρη στο Μουσείο στις 10.30 πμ. Πορεία στο Σύνταγμα όπου παραμένουμε και περικυκλώνουμε το κοινοβούλιο. Καλούμε σε εργατική συνέλευση σωματείων στην πλατεία Συντάγματος ή όπου αλλού αυτή καθοριστεί, αν υπάρξει καταστολή, με στόχο τον συντονισμό για ενωτική δράση των εργαζομένων και των σωματείων τους.

-        Προσυγκέντρωση Τετάρτη 7 Νοέμβρη στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 4.30 μμ. Πορεία προς το Σύνταγμα. Νέα περικύκλωση της Βουλής. Τα μέτρα θα ανατραπούν από την εργατική τάξη, τους εργαζομένους, τους ανέργους, τη νεολαία, τους συνταξιούχους. Πανελλαδική συγκέντρωση στο Σύνταγμα την ημέρα ψήφισης του προϋπολογισμού (Σάββατο 10 ή Κυριακή 11 Νοέμβρη)

-        Καλούμε το ΔΣ της ΟΙΕΛΕ σε έκτακτη συνεδρίασή του να προκηρύξει νέα 48ωρη απεργία την Πέμπτη 8 Νοέμβρη και την Παρασκευή 9 Νοέμβρη, αν ψηφιστούν τα μέτρα. Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδοτεί το ΔΣ του ΣΕΦΚ να προκηρύξει νέα 48ωρη απεργία την Πέμπτη 8 Νοέμβρη και την Παρασκευή 9 Νοέμβρη, αν ψηφιστούν τα μέτρα, σε συνεργασία με το υπόλοιπο εκπαιδευτικό και εργατικό κίνημα.

-        Συμμετοχή του κλάδου στην 24ωρη γενική απεργία, Τετάρτη 14 Νοέμβρη συντονισμένα με τα συνδικάτα της Ευρώπης

 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!

ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ!