5 Μάη: όλοι/ες στην απεργία

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών

ΣΕΦΚ

 

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6938-204777, 6974-439203, 6977-652768

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

5 Μάη: ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

No pasarάn!

 Έφτασε η ώρα του ΔΝΤ...

   Την Κυριακή 2 Μάη, μία μόλις μέρα μετά την εργατική Πρωτομαγιά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια του «μηχανισμού στήριξης» της τρόικας, Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου - Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ξεκίνησε τη βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του ελληνικού λαού. Η εγχώρια τρόικα (ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- ΛΑΟΣ) με ωμότητα και κυνισμό προτάσσει τα κέρδη του κεφαλαίου εις βάρος των εργαζομένων και των ανέργων, των συνταξιούχων και της νεολαίας.

   Αν λίγους μήνες πριν, όλα αυτά φάνταζαν απίθανο ενδεχόμενο ή ακατάσχετη κινδυνολογία, τώρα η πραγματικότητα έρχεται να ξεπεράσει και τα πιο απαισιόδοξα σενάρια. Η επίθεση κυβέρνησης- ΕΕ- ΔΝΤ- κεφάλαιο στόχο έχει να ανατρέψει συνολικά τους όρους εργασίας αλλά και ζωής μας.

  Δραματική μείωση των μισθών

Δεν πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα από τις πρώτες περικοπές μισθών και επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων. Τώρα όμως το μαχαίρι μπαίνει ακόμα πιο βαθιά, καθώς 2 ολόκληροι μισθοί (13ος- 14ος) αντικαθίστανται από επιδόματα συνολικού ύψους 1.000 €. Μπορεί να μην εξαγγέλθηκαν αντίστοιχα μέτρα και για τον ιδιωτικό τομέα, ωστόσο, το ίδιο σενάριο προβάλλεται για το αμέσως επόμενο διάστημα. Ταυτόχρονα εξαγγέλλουν τουλάχιστον τριετές πάγωμα μισθών και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

  Κατάργηση στην πράξη των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

Για τους εργοδότες δεν υπάρχει τίποτα πιο ενοχλητικό από τη ΣΣΕ, η οποία κατοχυρώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων και τους δίνει τη δυνατότητα να βελτιώνουν τη θέση τους. Το ΔΝΤ απαίτησε ακόμα και την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, αλλά και μέσα από την ίδια την ευρωπαϊκή νομοθεσία! Στόχος τους είναι η αντικατάσταση των κλαδικών συμβάσεων από επιχειρησιακές ή ατομικές. Έτσι, λοιπόν, προωθείται η κατάργηση του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας και η απαγόρευση της δυνατότητας μονομερούς προσφυγής των σωματείων (χωρίς τη συμφωνία των εργοδοτών) στη διαδικασία της μεσολάβησης και διαιτησίας. Κι ενώ το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο είναι εκβιαστικό για τους εργαζομένους, η κατάργησή του θα μας φέρει σε ακόμα χειρότερη θέση, αφού για την ύπαρξη ΣΣΕ προϋπόθεση θα είναι η συμφωνία των εργοδοτών. Στο στόχαστρο, επιπλέον, έχει τεθεί και η δυνατότητα κήρυξης μιας ΣΣΕ ως υποχρεωτικής. Εφόσον η δυνατότητα αυτή αναιρεθεί, η ΣΣΕ, ακόμα κι αν αυτή καταρτιστεί τελικά, δε θα καλύπτει πλέον όλους τους εργαζομένους του κλάδου, αλλά αποκλειστικά και μόνο αυτούς που εργάζονται στα μέλη του εργοδοτικού συλλόγου που υπέγραψε τη σύμβαση. Εξάλλου, το μοντέλο των επιχειρησιακών συμβάσεων δεν μπορεί να έχει καμία εφαρμογή σε επιχειρήσεις με λιγότερους από 20 εργαζόμενους. Η επί της ουσίας, λοιπόν, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων θα επιφέρει συνθήκη εργασιακού μεσαίωνα και εξαθλίωσης για τους εργαζομένους, αφού αυτό δε θα έχει οδυνηρά αποτελέσματα μόνο στο ωρομίσθιο, αλλά και σε ό,τι άλλο ορίζει η σύμβαση (εργάσιμος χρόνος, αργίες, δώρα κτλ.). Για να φανταστούμε την πραγματικότητα που θα διαμορφωθεί στο χώρο μας αρκεί να δούμε ποια είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοί στα ξενόγλωσσα φροντιστήρια, από τη στιγμή που τη διαπραγμάτευση της ΣΣΕ του κλάδου τους ανέλαβε το στημένο από την εργοδοσία σωματείο: κατακόρυφη πτώση στα ωρομίσθια (ακόμα και 40%) και κατάργηση κάθε θεσμικής κατάκτησης των προηγούμενων χρόνων. Μέχρι τώρα, η ύπαρξη της σύμβασης αποτελούσε ανάχωμα στις ορέξεις των εργοδοτών για όσο το δυνατό μεγαλύτερη συμπίεση του κόστους εργασίας μας. Ακόμα και σε φροντιστήρια που δεν τηρούνταν οι διατάξεις της, κανένας καθηγητής δεν έπαιρνε ωρομίσθιο πολύ κάτω από το προβλεπόμενο, αλλά και πετύχαμε μέσα από τη δράση του σωματείου την καθολική τήρηση των αργιών, ενώ τώρα είμαστε σε διαδικασία να επιβάλουμε σε κάθε εργασιακό χώρο το 45λεπτο (βλ. Διακρότημα και Συμμετρία Ηλιούπολης και Διακρότημα Περιστερίου και Αιγάλεω).

  Απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των αποζημιώσεων

Σήμερα, σε επιχειρήσεις άνω των 200 εργαζομένων μπορεί να απολύεται έως 2% των εργαζομένων ανά μήνα. Η αύξηση του ποσοστού αυτού σε 4-5% νομιμοποιεί τους εργοδότες σε ένα χρόνο να απολύουν πάνω από το μισό προσωπικό. Με τη δραστική περικοπή της αποζημίωσης απόλυσης (τουλάχιστον κατά 50%), ανοίγει ο δρόμος για γρήγορες, φθηνές και μαζικές απολύσεις. Στο δημόσιο με το σχέδιο «Καλλικράτης» το αμέσως επόμενο διάστημα πρόκειται να απολυθούν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι, εργαζόμενοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου, ακόμα και μόνιμοι!

  Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και ελεύθερη πτώση των συντάξεων

Το ΔΝΤ με την αντιδραστική αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος από αναδιανεμητικό σε ανταποδοτικό πετσοκόβει τις συντάξεις (30% ή και περισσότερο), ενώ με την αύξηση των ορίων θα οδηγήσει σε δουλειά μέχρι θανάτου. Το ασφαλιστικό του κλάδου μας είναι ήδη εφιαλτικό, καθώς με τα σημερινά δεδομένα, σύνταξη θα πάρουμε μετά από 50 χρόνια δουλειάς. Με τις αντιασφαλιστικές αλλαγές θα πρέπει να διαγράψουμε τελείως από το λεξιλόγιό μας τον όρο «σύνταξη». Με την πλήρη εξίσωση των ορίων ηλικίας αυξάνονται δραματικά τα χρόνια εργασίας των γυναικών, ενώ για τους σημερινούς συνταξιούχους πετσοκόβεται η 13η και 14η σύνταξη και αντικαθίσταται από επιδόματα συνολικού ύψους 800 €.

  Δραματική αύξηση των φόρων

Η αύξηση των έμμεσων φόρων επιβάλλεται για μία ακόμα φορά μέσα σε λίγους μήνες, καθώς αυξάνονται κατά 10% οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης (βενζίνη, ποτά, τσιγάρα), αλλά και ο ΦΠΑ κατά 2%. Είναι φανερό ότι κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ με κάθε τρόπο λεηλατούν την κοινωνία.

  Διάλυση δημόσιου σχολείου

Με το πολυνομοσχέδιο Διαμαντοπούλου διαλύεται η παιδεία: Τα πτυχία καταργούνται με το Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας. Τα εργασιακά δικαιώματα που αυτά παρείχαν απαξιώνονται πλήρως. Η ωρομισθία επεκτείνεται. Οι διορισμοί θα γίνονται με το σταγονόμετρο. Κλείνουν σχολεία, ενώ οι μαθητές θα φτάνουν τους 30 ανά τμήμα. Εισάγεται η αξιολόγηση ως μέσο πειθάρχησης των εκπαιδευτικών. Απελευθερώνονται οι απολύσεις στα ιδιωτικά σχολεία. Κι αν μέχρι τώρα κάποιοι έλπιζαν ότι το φροντιστήριο και οι εξοντωτικές συνθήκες εργασίας ήταν κάτι το προσωρινό, κι αν μέχρι τώρα οι εργοδότες πατούσαν πάνω σ’ αυτό για να δικαιολογήσουν την παράβαση της ΣΣΕ, ήρθε η ώρα να αποβάλουμε τις αυταπάτες: Με το νέο νόμο το δημόσιο σχολείο απαξιώνεται, ο δρόμος γι’ αυτό είναι πια κλειστός.

  Ιδιωτικοποιήσεις

Στο σφυρί όλοι οι εναπομείναντες δημόσιοι οργανισμοί, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ, ΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΑΤΕ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αγροτική. Ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου: δραματική επιδείνωση συνθηκών εργασίας, μαζικές απολύσεις και φτώχεια.

Δε μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν...

  Κυβέρνηση και Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης σπέρνουν τρόμο και ηττοπάθεια. Λένε ότι όλοι έχουμε ευθύνη και όλοι πρέπει να πληρώσουμε, παρουσιάζουν ως μονόδρομο την επιβολή του ΔΝΤ. ΕΕ και ΔΝΤ, κυβέρνηση και κεφάλαιο λένε ψέματα, κανένα χρέος δεν θα αποπληρωθεί με τη λεηλασίας της κοινωνίας, θέλουν να αποπροσανατολίσουν τους εργαζομένους και τη νεολαία, ώστε να πετύχουν την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Μέσα από την περικοπή σε μισθούς και συντάξεις, την αύξηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης δηλώνουν ότι θα εξασφαλίσουν 5 δις ευρώ, ενώ μόλις πλήρωσαν για 6 υποβρύχια 3,5 δισ + 6 φρεγάτες 2,5δις = 6 δις …

   Σε αυτές τις συνθήκες εμείς έχουμε να επιλέξουμε ή την υποταγή ή την ανάδειξη των δικών μας αναγκών και δικαιωμάτων. Μονόδρομος δεν είναι το ΔΝΤ, όπως λένε τα ΜΜΕ. Μονόδρομος είναι η προάσπιση των κατακτήσεων τους εργατικού κινήματος, οι αυξήσεις στους μισθούς, η απαγόρευση των απολύσεων, οι αξιοπρεπείς συλλογικές συμβάσεις εργασίας, η μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μονόδρομος είναι η διαγραφή του χρέους και η εθνικοποίηση των τραπεζών. Μονόδρομος είναι η ανατροπή, οι μαχητικοί και ανυποχώρητοι αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας. Την απάντηση, δε θα δώσει η υποταγμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία που αναπαράγει την κυρίαρχη ρητορεία, ενώ προσδοκά την εκτόνωση των κινητοποιήσεων και την αποκλιμάκωσή τους.

  Η μαζική και μαχητική πορεία της Πρωτομαγιάς έδειξε ότι σύντομα η οργή του κόσμου της εργασίας θα ξεσπάσει. Η επίθεση είναι συνολική, συνολική θα είναι και η απάντησή μας. Για πρώτη φορά γίνεται μια τόσο μεγάλων διαστάσεων προσπάθεια να ανατραπούν οι κατακτήσεις δεκαετιών. Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα αυτά δεν επηρεάζουν τον ιδιωτικό τομέα, ξέρουμε καλά ότι οι μισθοί, τα δώρα, οι συμβάσεις μας, είναι ο επόμενος στόχος τους.

 

Την Τρίτη 4/5 διαδηλώνουμε στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο

(προσυγκέντρωση 10:30, Χαλκοκονδύλη & Πατησίων).

Την Τετάρτη 5 Μάη απεργούμε και διαδηλώνουμε στην πανεργατική πορεία προς την ΕΕ

(προσυγκέντρωση 11:00 στο Μουσείο).

Δε θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους!

Καμία πολιτική δεν είναι ανίκητη!

Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας!