Όλοι στην πανεργατική απεργία την Τρίτη 29 Ιούνη 2010

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

(ΣΕΦΚ)

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Ανδρέα Λόντου 6, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 6938-204777, 6974-439203, 6977-652768

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΕΦΚ

Κυριακή 27 Ιούνη 2010

 

Σε ρυθμούς ΔΝΤ

            Εδώ και μερικούς μήνες ζούμε στους ρυθμούς που επιβάλλουν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι συνοδοιπόροι της (ΛΑΟΣ και ΝΔ), η διαβόητη τρόικα (ΔΝΤ- ΕΕ- ΕΚΤ) και οι εργοδότες. Το σχέδιο είναι σαφές και καλά προετοιμασμένο. Θέλουν να διασφαλίσουν τα κέρδη του κεφαλαίου για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, αλλά και να εξασφαλίσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερη αύξηση της κερδοφορίας τους μακροπρόθεσμα.

Ο μόνος τρόπος να το πετύχουν αυτό δεν είναι άλλος από τη μετακύληση του βάρους της κρίσης στα λαϊκά στρώματα. Η μεθόδευσή τους είναι καλά σχεδιασμένη: Από τις προεκλογικές υποσχέσεις του Παπανδρέου και το Πρόγραμμα Σταθερότητας φτάσαμε στο μνημόνιο και τώρα στο πακέτο του νόμου για το ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις. Χρησιμοποιήθηκε κάθε δοκιμασμένη συνταγή, ενοχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, κινδυνολογία, ακραία καταστολή.

Τα νέα μέτρα

            Το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο αποτελεί τη μεγαλύτερη αντιδραστική τομή στο χώρο της ασφάλισης των εργαζομένων εδώ και δεκαετίες. Ανατρέπει την όλη φιλοσοφία της ασφάλισης με τη μετάβαση από το αναδιανεμητικό στο ανταποδοτικό σύστημα. Για τον υπολογισμό της σύνταξης πλέον θα μετρά το σύνολο του εργασιακού βίου. Ταυτόχρονα αυξάνονται δραματικά τα όρια συνταξιοδότησης (40 έτη εργασίας, σύνταξη στα 65), ενώ πετσοκόβονται και οι συντάξεις αντίστοιχα με τους μισθούς (μειώσεις στις συντάξεις, αλλά και αντικατάσταση της 13ης και 14ης σύνταξης με ένα επίδομα της τάξης των 800 €, το οποίο τίθεται και υπό αμφισβήτηση).

Αν μάλιστα κάνουμε προβολή των αντιασφαλιστικών αυτών αλλαγών στο χώρο των φροντιστηρίων, αποτελούν ακύρωση στην πράξη οποιασδήποτε έννοιας της σύνταξης. Αν υπολογίσουμε δηλαδή τα υποχρεωτικά και εκτεταμένα διαστήματα ανεργίας (3-4 μήνες το χρόνο), αλλά και τη συστηματική εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών, δηλαδή την πρακτική να δηλώνουν μόνο ένα ποσοστό των ωρών που εργαζόμαστε, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, αν πάρουμε ποτέ σύνταξη, αυτή θα είναι σύνταξη πείνας.

Παράλληλα με το ασφαλιστικό, προωθείται με ταχείς ρυθμούς (μέχρι το Σεπτέμβρη) και το νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις.

Πιο συγκεκριμένα, με τις αλλαγές στα εργασιακά:

    Θεσμοθετείται αμοιβή κάτω από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) για τους εργαζομένους κάτω των 25.

    Θεσμοθετείται η μαύρη παιδική εργασία μέσα από ετήσιες «συμβάσεις μαθητείας» με το 70% της ΕΓΣΣΕ για παιδιά 15-18 ετών.

    Ανοίγει ο δρόμος για ακόμα πιο εύκολες γρήγορες και φτηνές απολύσεις, αφού αυξάνεται το όριο των μαζικών απολύσεων στο 5%, ενώ μειώνεται στο 50% η αποζημίωση των απολυόμενων με το τέχνασμα της σύντομης προειδοποίησης.

    Καταργείται η δυνατότητα σύναψης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) σε όλο τον ιδιωτικό τομέα.

Ταυτόχρονα, η νέα αύξηση του ΦΠΑ από 21% σε 23% από την 1η Ιουλίου, οι επερχόμενες αυξήσεις σε καύσιμα, τιμολόγια ΔΕΚΟ, εισιτήρια, διόδια κτλ., ο πληθωρισμός που έχει ξεπεράσει το 5% δημιουργούν ένα ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο για τα λαϊκά στρώματα. Εν τω μεταξύ, με ταχείς ρυθμούς συνεχίζεται η συστηματική προσπάθεια του κράτους για την πλήρη διάλυση της δημόσιας παιδείας και υγείας.

Η κατάργηση των

Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

Η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων αποτελεί κομβικό ζήτημα για όλο τον ιδιωτικό τομέα. Το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας είναι ταφόπλακα στις ΣΣΕ.

            Καταργούν τη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στο θεσμό της διαιτησίας. Για να γίνει προσφυγή στη διαιτησία, δηλαδή για να υπάρξει ΣΣΕ, πρέπει να συμφωνούν και οι εργοδότες. Αν οι εργοδότες απορρίψουν την πρόταση του μεσολαβητή και στη συνέχεια αρνηθούν τη διαιτησία, τότε όχι μόνο δεν καταρτίζεται καινούρια ΣΣΕ, αλλά δεν έχει ισχύ ούτε και η προηγούμενη ΣΣΕ. Στην ουσία, μιλάμε πλέον για την κατάργηση των ΣΣΕ και την αντικατάστασή τους από ατομικές συμβάσεις, όπου τα πάντα θα τίθενται υπό ατομική διαπραγμάτευση.

            Το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας καταργεί όλες τις ΣΣΕ εκτός από την Εθνική Γενική ΣΣΕ: «προσφυγή στη διαιτησία μπορεί να γίνεται και μονομερώς από συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων, εφόσον αποδέχονται την πρόταση του μεσολαβητή που απορρίπτει ο εργοδότης, εφόσον δεν αφορά πρόταση για κλαδική, επιχειρησιακή ή ομοιοεπαγγελματική σύμβαση εργασίας». Άλλωστε, η αλλαγή της συγκρότησης του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) και το γεγονός ότι τόσο οι μεσολαβητές, όσο και οι διαιτητές πρέπει να χαίρουν της αποδοχής τόσο των εργατικών ενώσεων, όσο και των εργοδοτικών θα οδηγήσει είτε στην αδυναμία συγκρότησης του ΟΜΕΔ είτε στον εκβιασμό των εργαζομένων να αποδεχθούν εργοδοτικούς μεσολαβητές και διαιτητές.

            Ως προς τη Σύμβαση του κλάδου μας, το αμέσως επόμενο διάστημα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Η καταγγελία της Σύμβασης είχε γίνει στις 19 Ιανουαρίου, οπότε η ΣΣΕ ισχύει μέχρι και τις 19 Ιουλίου. Αυτό σημαίνει ότι, εάν μέχρι το Σεπτέμβρη δεν υπογραφεί καινούρια ΣΣΕ, ο κλάδος μας μένει ανυπεράσπιστος μπροστά στις ορέξεις των εργοδοτών. Η στάση των εργοδοτών στις διαπραγματεύσεις τόσο για τη σύμβαση Ν. Αττικής, όσο και για την πανελλαδική είναι σαφής και αναμενόμενη. Προσπαθούν να καθυστερήσουν με κάθε τρόπο τη διαδικασία μέχρι να καταργηθούν στην πράξη οι ΣΣΕ. Δε δίστασαν μάλιστα στις διαπραγματεύσεις για την πανελλαδική ΣΣΕ να επικαλεστούν το μνημόνιο ως διαπραγματευτικό τους χαρτί, θέτοντας το δίλημμα: ή υπογράφουμε ΣΣΕ με μείωση μισθών ή δεν υπογράφουμε καθόλου περιμένοντας την εφαρμογή του μνημονίου και την κατάργηση των ΣΣΕ.

            Η επί της ουσίας, λοιπόν, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων θα φέρει συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα και εξαθλίωσης για τους εργαζομένους, αφού αυτό δε θα έχει οδυνηρά αποτελέσματα μόνο στο ωρομίσθιο, αλλά και σε ό,τι άλλο ορίζει η σύμβαση (εργάσιμος χρόνος, αργίες, δώρα κτλ.). Μέχρι τώρα, η ύπαρξη της σύμβασης αποτελούσε ανάχωμα στις ορέξεις των εργοδοτών. Ακόμα και σε φροντιστήρια που δεν τηρούνταν οι διατάξεις της, κανένας καθηγητής δεν έπαιρνε ωρομίσθιο πολύ κάτω από το προβλεπόμενο, αλλά και πετύχαμε μέσα από τη δράση του σωματείου σημαντικές νίκες. Κι αν αυτή τη στιγμή σε αρκετά φροντιστήρια υπάρχει η «ταρίφα» των 10 € την ώρα, χωρίς δώρα και επιδόματα, το μέλλον όλων μας θα είναι κατά πολύ χειρότερο, αν καταργηθούν οι Συμβάσεις.

            Δυστυχώς, όμως, εμπόδια στη διεκδίκηση αξιοπρεπών Συλλογικών Συμβάσεων, αλλά και στην ίδια την ύπαρξή τους δε βάζει μόνο το κράτος και οι εργοδότες. Το τελευταίο διάστημα έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τα εμπόδια που θέτουν και άλλα σωματεία, τα οποία μάλιστα ομνύουν στο όνομα της ταξικότητας και της αγωνιστικότητας. Στις διαπραγματεύσεις για την πανελλαδική ΣΣΕ οι εργοδότες χρησιμοποίησαν ως επιχείρημα τις μηδενικές αυξήσεις που υπέγραψε σωματείο εργαζομένων σε ΙΕΚ και φροντιστήρια της Θεσσαλονίκης (με περίπου 30 ψηφίσαντες) και μάλιστα χωρίς καμία συνεννόηση με το ιστορικό σωματείο του κλάδου (ΣΕΦΙΕ). Το σημαντικότερο πρόβλημα, ωστόσο, παρουσιάζεται με την πρόθεση του σωματείου «Βύρωνας», που ελέγχεται από το ΠΑΜΕ, να καταγγείλει τη ΣΣΕ των καθηγητών όχι μόνο στα ξενόγλωσσα, αλλά και στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης Αττικής, τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις της ΣΣΕ που υπογράφει ο ΣΕΦΚ είναι σε εξέλιξη. Η επιλογή αυτή στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στα συμφέροντα των καθηγητών στα φροντιστήρια, αφού και διασπαστική είναι και θέτει υπό διακύβευση την υπογραφή της ΣΣΕ, τη στιγμή που το κράτος επιχειρεί να καταργήσει συνολικά τις Συμβάσεις.

            Η μάχη της σύμβασης, ωστόσο, αποτελεί τη μάχη των μαχών για όλους τους εργαζομένους, αφού χωρίς συμβάσεις θα αποτελούμε πλέον έρμαια των ορέξεων των εργοδοτών και όχι μόνο δε θα μπορούμε να βελτιώνουμε τις συνθήκες εργασίας μας, αλλά και θα απολέσουμε τις κατακτήσεις ολόκληρων δεκαετιών. Γι’ αυτό το λόγο χρειάζεται ενότητα στους εργαζομένους και στον αγώνα τους και όχι περιχαρακώσεις και διασπαστικές πρακτικές.

Η μάχη του «Σύγχρονου»

Την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με την πλήρη απαξίωση και κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, εμείς, οι καθηγητές στα φροντιστήρια, δίνουμε άλλη μία σημαντική μάχη: Βρισκόμαστε σε κινητοποιήσεις για την επαναπρόσληψη των τριών συναδέλφων που απολύθηκαν από τα φροντιστήρια «Σύγχρονο», επειδή διεκδίκησαν, αλλά και κατοχύρωσαν στην πράξη όσα ορίζει η ΣΣΕ.

Δημιουργήθηκε Επιτροπή Αλληλεγγύης εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων με στόχο την επαναπρόσληψη των συναδέλφων με μαζικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από τα φροντιστήρια «Σύγχρονο». Η εργοδοσία μετά τις κινητοποιήσεις δεσμεύτηκε για την επαναπρό-σληψη των 2. Στις 24/6 πραγματοποιήθηκε τριμερής συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας για τις απολύσεις. Την ίδια ώρα η Επιτροπή Αλληλεγγύης έκανε συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο. Στην πολύωρη συνάντηση η εργοδοσία αρνήθηκε να δεσμευτεί ότι θα επαναπροσλάβει όλους τους συναδέλφους, παρά το γεγονός ότι η στάση του εκπρόσωπου του Υπουργείου ήταν θετική ως προς την επαναπρόσληψη. Τελικά, ορίστηκε νέα συνάντηση για την ερχόμενη Παρασκευή 2 Ιούλη.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Με την αλληλεγγύη εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος και την αγωνιστική δράση θα πετύχουμε την επαναπρόσληψη των συναδέλφων.

29 Ιούνη:

Όλοι στην πανεργατική απεργία!

            Απέναντι στην εφιαλτική πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί, αλλά και συνεχίζει να διαμορφώνεται γύρω μας, η απάντησή μας να είναι συνολική. Στο «μονόδρομο» των μέτρων της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της τρόικας, να απαντήσουμε με το μονόδρομο του αγώνα για:

           ανατροπή όλων των αντεργατικών μέτρων

    αυξήσεις στους μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ζωής

    κατοχύρωση των ΣΣΕ και των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων

    διαγραφή του χρέους και εθνικοποίηση των τραπεζών

    ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

            Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, να δώσουμε την απάντηση του συλλογικού, μαζικού και ανυποχώρητου αγώνα, κόντρα στο συμβιβασμό και την υποταγή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Συμμετέχουμε στην πανεργατική απεργία της Τρίτης 29 Ιουνίου, για να δώσουμε το μήνυμα ότι οι εργαζόμενοι δε θα επιτρέψουν να μπει ταφόπλακα στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους.


Να είμαστε ΟΛΟΙ:

        στην πανεργατική απεργία την Τρίτη 29 Ιούνη. Προσυγκέντρωση του ΣΕΦΚ στις 09:30 στην πλατεία Κάνιγκος.

στην κινητοποίηση την Παρασκευή 2 Ιούλη στο Υπουργείο Εργασίας (Πειραιώς 40) για την επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδέλφων.

στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΦΚ, Τετάρτη 7 Ιούλη, 19:30.