ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

 Ανδρέα Λόντου 6, 106 81 Αθήνα, τηλ. 210 3820537 & 6932414994, sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

 

 

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΑΞΙΚΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΑ,

ΜΕ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

 


Μετά από εφτά χρόνια βαθιάς οικονομικής κρίσης του αστικού καθεστώτος και παρά τους σημαντικούς εργατικούς και πολιτικούς αγώνες της εργατικής τάξης και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων ενάντια στα μνημόνια υποταγής και ξεπουλήματος που επέβαλε το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις του, όλων των αποχρώσεων, νεοφιλελεύθερων, σοσιαλφιλελεύθερων και «αριστερών», τεράστια τμήματα του πληθυσμού έχουν φτωχοποιηθεί βάναυσα. Η ανεργία διατηρείται σε καταστροφικά επίπεδα, τα εργατικά δικαιώματα έχουν χτυπηθεί ανελέητα, δημόσιοι χώροι και υπηρεσίες ιδιωτικοποιούνται και ξεπουλιούνται με γοργούς ρυθμούς. Η βάρβαρη καπιταλιστική αναδιάρθρωση συνεχίζεται με την κοινωφελή σκλαβιά και τα voucher. Οι κατευθυντήριες γραμμές της πιο σκληρής λιτότητας και καταπάτησης των κατακτήσεων των εργαζομένων επικυρώνονται με τους μνημονιακούς νόμους που αποτελούν πλέον το νέο θεσμικό πλαίσιο του καθεστώτος. Μέσα σε λίγα χρόνια οι εργαζόμενοι είδαν τις κατακτήσεις δεκαετιών να καταργούνται, τους αγώνες τους να καταστέλλονται, τις συνθήκες ζωής τους να εξαθλιώνονται. Την τελευταία περίοδο, μετά και τη μετατροπή του ταξικού ΟΧΙ στο ΝΑΙ της συνθηκολόγησης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τη συντριβή των αυταπατών μεγάλου μέρους του πληθυσμού για εύκολη και συστημική διέξοδο από την κρίση χωρίς σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ένα κλίμα ηττοπάθειας και υποταγής κυριαρχεί στο τοπίο των εργατικών και συνδικαλιστικών διεκδικήσεων.

 

Στον χώρο των φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης, μετά και την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) από το 2011, οι εργοδότες, εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση και αξιοποιώντας τα μνημόνια, βρήκαν ευκαιρία να συμπιέσουν ακόμη περισσότερο τους μισθούς και να καταργήσουν κεκτημένα δικαιώματα. Τα χαμηλά ωρομίσθια, η μαύρη εργασία και οι αδήλωτες ώρες, η μη καταβολή δεδουλευμένων, δώρων και επιδομάτων, η κάθε μορφής εργοδοτική αυθαιρεσία και ο αυταρχισμός, οι απειλές και οι εκδικητικές απολύσεις δεν αποτελούν καινοτομία για τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης. Ακόμα και πριν από τα χρόνια της κρίσης, όταν είχε ισχύ νόμου η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που υπέγραφε ο ΣΕΦΚ και η οποία κατοχύρωνε σημαντικές αυξήσεις στο μισθό και αξιοπρεπές πλαίσιο εργασίας για τον κλάδο περιορίζοντας την ασυδοσία της εργοδοσίας, οι φροντιστηριάρχες συχνά επιχειρούσαν να την καταστρατηγήσουν για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Οι όροι εργασίας στο συγκεκριμένο χώρο ήταν πάντα σκληροί, αφού οι αλλεπάλληλες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, που αναγκάζονταν και αναγκάζονται να υπογράφουν και σήμερα οι εργαζόμενοι, τους καθιστούσαν και τους καθιστούν ευάλωτους στις ορέξεις και στην αυθαιρεσία των εργοδοτών. Ο ορυμαγδός των αντεργατικών νόμων όμως που διαδοχικά τα τελευταία χρόνια ψηφίστηκαν, κατάφερε και σε αυτόν τον ήδη σκληρό εργασιακό χώρο να διαμορφώσει ακόμη δυσμενέστερους όρους δουλειάς. Πλέον, οι συνθήκες εργασίας που κυριαρχούν στα φροντιστήρια είναι συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα.

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

 

Ως πότε θα ανεχόμαστε βλαπτικές μεταβολές στους όρους ζωής μας, ως πότε θα δεχόμαστε οι εργοδότες να κερδοφορούν στις πλάτες μας, να υποτιμούν την αξία της δουλειάς μας, να αυθαιρετούν εις βάρος μας; Ως πότε θα ανεχόμαστε να μην μπορούμε να πάρουμε επίδομα ανεργίας, επειδή το αφεντικό δηλώνει ελάχιστες ώρες από όσες πραγματικά δουλεύουμε; Ως πότε θα αποδεχόμαστε ότι δεν θα πάρουμε σύνταξη ποτέ; Ως πότε αναλώσιμοι και ευάλωτοι θα υπογράφουμε ατομικές συμβάσεις εργασίας με ταπεινωτικούς όρους δουλοπαροικίας;

   

Σε αυτές τις συνθήκες οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στα φροντιστήρια:

 

Δικαιούνται μισθό που να ανταποκρίνεται στον κόπο και στην ένταση της εργασίας τους και στην επιπλέον δουλειά στο σπίτι με την οποία επιβαρύνονται. Δικαιούνται μισθό που να τους επιτρέπει να ζουν αξιοπρεπώς από τη δουλειά τους όλους τους μήνες του χρόνου.

  

Δικαιούνται να ξεκουράζονται κατά τη διάρκεια των αργιών και των διακοπών Πάσχα – Χριστουγέννων λαμβάνοντας το αντίστοιχο ημερομίσθιο για τις μέρες αυτές.

 

Δικαιούνται πλήρη ασφάλιση για όλες τις ώρες που εργάζονται. Καμία ώρα αδήλωτης εργασίας. 

 

Σε αυτές τις συνθήκες οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στα φροντιστήρια χρειάζεται να παλέψουν:

 

Για να εργάζονται με ελευθερία και αξιοπρέπεια και όχι με τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης πάνω από το κεφάλι τους.

 

Για να υπάρχει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας  που να ρυθμίζει τους όρους και τις συνθήκες εργασίας τους και να υποχρεώνει όλους τους εργοδότες στην τήρησή της.

 

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

 

Όλα τα παραπάνω δεν πρόκειται να επιτευχθούν σε ένα πλαίσιο ατομικής διαπραγμάτευσης, συναίνεσης και υποταγής. Το ατομικό παζάρι των όρων εργασίας με στόχο την επίτευξη μιας καλής «συμφωνίας» είναι εφήμερο, αδιέξοδο και καταδικασμένο σε ήττα. Εργαζόμενοι και εργοδότες έχουμε διαφορετικές θέσεις στην παραγωγή και τα συμφέροντά μας είναι αντικειμενικά αντίθετα. Καμία ατομική συμφωνία δεν μπορεί να αλλάξει αυτήν την ουσιώδη σχέση και γι’ αυτό πάντα η ιδιώτευση και ο ατομισμός καταλήγουν σε αποτυχία και σε απογοήτευση.

 

Αντιθέτως, η εμπειρία δείχνει ότι η συλλογική και αποφασιστική πάλη, η συντροφική και αλληλέγγυα στάση των εργαζομένων μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την κατάκτηση των όρων εργασίας που αντιστοιχούν στις ανάγκες μας. Ο δρόμος των οργανωμένων ενώσεων των εργαζομένων, αυτός των σωματείων, τα οποία παλεύουν μαζικά για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να οδηγήσει σε διέξοδο. Δεν υπάρχει κάποιο ιστορικό παράδειγμα που να δείχνει ότι η παραίτηση και η υποταγή έφερε ποτέ κάποια προοδευτική αλλαγή. Η διάλυση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς μας θα συνεχίσει όσο δε σηκώνουμε κεφάλι. Η μόνη απάντηση στα προβλήματα σήμερα είναι η μαζική, οργανωμένη και αποφασιστική πάλη, η ταξική ενότητα των εργαζομένων ενάντια σε καθετί που τους τσαλαπατά τη δυνατότητα να ζουν ελεύθεροι και με αξιοπρέπεια.

 

Συγκεκριμένα στο χώρο των φροντιστηρίων είναι πιο αναγκαία από ποτέ η ενωμένη και μαζική δράση των εργαζομένων ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Η παραίτηση από τα θεσμικά κατοχυρωμένα δικαιώματα που μας έχουν απομείνει, αλλά και από την πάλη για εκ νέου κατάκτηση αξιοπρεπών όρων εργασίας μπορεί να επιφέρει μόνο δυσμενείς αλλαγές για εμάς, να παγιώσει και να γενικεύσει τη δυνατότητα των αφεντικών να μας εκμεταλλεύονται ολοένα και πιο άγρια. Είναι απαραίτητο να πάρουμε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τη ζωή μας στα χέρια μας και να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας.

 

Σε αυτές τις συνθήκες, η παράγραφος 3 του άρθρου 30 του πρόσφατα ψηφισμένου Ν.4415/2016 βρίσκεται σε θετική κατεύθυνση, καθώς βάζει ένα φρένο στην ασυδοσία των εξευτελιστικών ατομικών συμβάσεων των 3,5 ευρώ που τα τελευταία χρόνια είχαν γενικευτεί, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τους νέους συναδέλφους:

 

Σύμφωνα με την εφαρμοστική εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα «Διευκρινίσεις σχετικά με την παράγραφο 3 του άρθρου 30 του Ν. 4415/2016»:

 

α) Αναγνωρίζεται ότι το εβδομαδιαίο ωράριο εργασίας πλήρους διδακτικής απασχόλησης στα φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης και τα Κέντρα Ξένων Γλωσσών καθορίζεται από τον νόμο στις 21 διδακτικές ώρες και αντιστοιχεί σε 25 ένσημα μηνιαίως, ανεξαρτήτως της κατανομής των διδακτικών ωρών μέσα στην εβδομάδα,

β) ορίζεται το κατώτατο ωρομίσθιο των καθηγητών στα 6,70 ευρώ (μεικτά), το οποίο προκύπτει από τον υπολογισμό:

 

 

 


 

Συνεπώς, κάθε ατομική ή συλλογική σύμβαση εργασίας στην οποία προβλέπεται ωρομίσθιο κατώτερο των 6,70 ευρώ είναι παράνομη,

γ) αναγνωρίζεται ως υπερωριακή η εργασία άνω των 21 διδακτικών ωρών εβδομαδιαίως στην ίδια επιχείρηση και το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο των επιπλέον διδακτικών ωρών προσαυξάνεται κατά 40%,

δ) καθορίζεται ότι η διδακτική ώρα αντιστοιχεί σε 45 λεπτά της ώρας. Συνεπώς, κάθε ατομική ή συλλογική σύμβαση εργασίας στην οποία προβλέπεται χρονική διάρκεια διδακτικής ώρας μεγαλύτερη των 45 λεπτών είναι παράνομη.

 

Επίσης, με το άρθρο 80 του Ν.4445/2016 (19/12/2016) άλλαξε η παράγραφος 2 του άρθρου 30 του Ν.4415/2016, ως εξής: «κατά τις ημέρες αργιών και διακοπών οι διδάσκοντες / καθηγητές δικαιούνται τις αντίστοιχες αποδοχές, χωρίς να υποχρεούνται να εργάζονται. Σε περίπτωση απασχόλησής τους κατά τις Κυριακές, οι αποδοχές καταβάλλονται προσαυξημένες σύμφωνα με την κείμενη εργατική νομοθεσία».

 

Στο ΦΕΚ 4212/27-12-2016, αριθμ. 219434/Α5 ορίζονται οι ημέρες αργιών (όλες οι Κυριακές, οι γιορτές των Τριών Ιεραρχών και του Αγ. Πνεύματος, η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου, η 17η Νοέμβρη, η ημέρα των Θεοφανίων, η Καθαρά Δευτέρα, η 1η Μάη, η 15η Αυγούστου), καθώς και οι ημέρες διακοπών (διακοπή λειτουργίας των φροντιστηρίων από 24/12 μέχρι και τις 2/1, από τη Μ. Πέμπτη μέχρι και την Τρίτη του Πάσχα).

 

Επιπλέον, σύμφωνα με τη γενικότερη εργατική νομοθεσία οι εργαζόμενοι στα φροντιστήρια δικαιούνται:

α) Επίδομα πολυετίας: μέχρι τρεις τριετίες έως τον Φλεβάρη του 2012 (10% προσαύξηση η κάθε μία, με αναγνώριση προϋπηρεσίας ανεξαρτήτως κλάδου εργασίας),

β) επίδομα γάμου (10%),

γ) δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα (η μη καταβολή τους αποτελεί αυτόφωρο αδίκημα),

δ) επίδομα αδείας και αποζημίωση αδείας. 

 

Τα δικαιώματα που προβλέπονται από την εργατική νομοθεσία δεν χαρίστηκαν από κανέναν στους εργαζομένους, είναι αποτέλεσμα των δίκαιων αγώνων της εργατικής τάξης για βελτίωση των όρων ζωής της. Οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις για τα φροντιστήρια είναι αποτέλεσμα των μαχών που έδωσαν και δίνουν οι οργανωμένες δυνάμεις των εργαζομένων. Είναι απόρροια της αποτελεσματικής αντιμετώπισης των διώξεων του ΣΕΦΚ από την εργοδοσία που οδήγησαν στη ΣΣΕ και στην κατοχύρωση στην πράξη των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Είναι αποτέλεσμα της συνειδητής παρέμβασης και μαχητικής στάσης του σωματείου απέναντι στους κρατικούς μηχανισμούς αλλά και την κυβέρνηση προκειμένου να τεθεί όριο στην εργοδοτική αυθαιρεσία. 

Σήμερα είναι στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων μαζί με τον ΣΕΦΚ να υπερασπιστούν τα στοιχειώδη αυτά εργασιακά δικαιώματα και να παλέψουμε για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

 

Ο Σύλλογος των Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών παλεύει εδώ και χρόνια για τη διαμόρφωση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας στον κλάδο, και όλα τα προηγούμενα χρόνια κατάφερε να αποτελέσει ανάχωμα στη λυσσαλέα επίθεση των αφεντικών. Είναι το σωματείο που από το 1996 υπέγραφε τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας μέχρι το 2011, είναι το σωματείο που με τη δράση του και τους αγώνες του κατέκτησε στην πράξη την τήρηση των αργιών και των διακοπών σε πολλά φροντιστήρια. Είναι το σωματείο που στάθηκε αλληλέγγυο στους εργαζομένους σε άλλους κλάδους και βρέθηκε μέσα στους πολιτικούς αγώνες της κάθε περιόδου, σπάζοντας στην πράξη τη λογική της συντεχνίας και του στείρου οικονομικού αγώνα, ο οποίος είναι αδιέξοδος. Σήμερα, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια χτυπήθηκε και αυτό από κράτος και αφεντικά, συνεχίζει να υπάρχει, να μάχεται και να χτίζει αντιστάσεις σε χώρους δουλειάς και συνολικά στον κλάδο και στο εργατικό κίνημα.

 

 Η πάλη όμως για τη διαμόρφωση αξιοπρεπών όρων εργασίας δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική εάν αποτελεί υπόθεση ενός περιορισμένου αριθμού ανθρώπων, εάν στηρίζεται στην ανάθεση των αγώνων σε κάποιους που έχουν επιλέξει να είναι στην πρώτη γραμμή, εάν κάθε ένας από εμάς δεν συμμετέχει ενεργά στις συλλογικές διαδικασίες του σωματείου και δεν παλεύει μαζί με τους συναδέλφους του στο φροντιστήριό του με αλληλεγγύη και συναδελφικότητα για να αντισταθεί στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία. Η νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που αποτελεί το βασικό μας στόχο δεν θα μας χαριστεί, απαιτούνται σκληρές, μαζικές και ενωτικές μάχες των εργαζομένων του κλάδου για την υπογραφή της. Στον αγώνα αυτό δεν πρέπει να μένει κανείς από εμάς αμέτοχος.

 

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

 

Το κατώτατο ωρομίσθιο, όπως διαμορφώνεται με τον νέο νόμο, είναι καλύτερο από το άθλιο προηγούμενο, αλλά σίγουρα δεν αντιστοιχεί στις πραγματικές ανάγκες μας. Η νομική κατοχύρωση του 45λέπτου είναι απλώς το πρώτο βήμα για την καθιέρωσή του στην πράξη. Η υποχρέωση των εργοδοτών να καταθέτουν στις διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα στοιχεία των ατομικών συμβάσεων εργασίας, καθώς και του ωρολογίου προγράμματος (Ν.4415/2016, άρθρο 30, παράγραφος 1) δεν αρκούν για να χτυπηθεί η μαύρη εργασία. Απαιτείται η δική μας επαγρύπνηση και συνεχής πάλη για την κατοχύρωση στην πράξη όλων των δικαιωμάτων μας.

 

Παλεύουμε για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που θα επιβάλει πραγματική αύξηση του μισθού και κατοχύρωση αξιοπρεπών όρων εργασίας στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης.

 

Παλεύουμε για συμβάσεις αορίστου χρόνου, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και στο καθεστώς των συμβάσεων ορισμένου χρόνου που καθιστούν τον εργαζόμενο έρμαιο στις απαιτήσεις των αφεντικών.

 

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

 

Σε καλούμε να συζητήσουμε και να συναποφασίσουμε για όλα. Να δράσουμε και να παλέψουμε μαζί για να αλλάξουμε στην πράξη το κλίμα της απογοήτευσης και της αποχής από τους αγώνες. Ήδη έχει αναδειχτεί η ανάγκη για ακόμα μεγαλύτερη ενότητα της πάλης των εργαζομένων σε ολόκληρη την ιδιωτική εκπαίδευση καθώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθηγητές φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης, καθηγητές κέντρων ξένων γλωσσών, κέντρων μελέτης, ΙΕΚ, κέντρων δια βίου μάθησης, κέντρων ελευθέρων σπουδών, πανεπιστημιακών φροντιστηρίων, ΚΕΚ είναι σε μεγάλο βαθμό κοινά. Η επίθεση του κεφαλαίου είναι συντονισμένη και κοινή, αντίστοιχη πρέπει να είναι η απάντησή μας. Συνένωση ταξικών δυνάμεων και δυναμικές μάχες ενάντια στις συμβάσεις δουλοπαροικίας, στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, στην υποτίμηση της εργασιακής δύναμης, στην καταπάτηση των δικαιωμάτων και της ζωής μας.



ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ 

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ 

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ,

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΟΥ, ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

 

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕΦΚ
Παρασκευή 3 (11.00-16.00), Σάββατο 4 (11.00-19.00) και Κυριακή 5 (11.00-19.00) Φεβρουαρίου 2017